Όταν σου λέω πορτοκάλι να βγαίνεις

Χειμωνιάτικο πρωινό και το μυαλό σε καλοκαιρινές βόλτες. Με άρωμα εσπεριδοειδών όμως: πορτοκάλια, μανταρίνια, νεράτζια, περγαμόντα, κουμ κουάτ… Τί θυμάμαι κι εγώ, ώρες, ώρες; Μια παλιά έκδοση, που αν δεν με απατά η μνήμη μου, είχα προμηθευτεί τον Ιούλιο του 2008 από το βιβλιοπωλείο του κεντρικού δρόμου στη Χώρα της Αντιπάρου. Άστραψε τότε με τα… Read More Όταν σου λέω πορτοκάλι να βγαίνεις

Ριζότο φωτεινό σαν χαμόγελο ερωτευμένου κοριτσιού

Ριζότο ρουμπινάτο, με πατζάρι, μαύρο σκόρδο και γιαούρτι Η σκηνή σε χώρο αστικής κουζίνας άγνωστης χώρας νησιωτικής. Από το παράθυρο μπαίνει πρωινό φως, χειμερινό, ίσα που φωτίζει την εστία γκαζιού και το χοντρό μακαρόνι που κρατά στα χέρια του ένας γευσιθήρας που μόλις διακρίνεται στο ημίφως. Σκέφτεται καθώς κρατά ένα μακαρόνι, με τρύπα. Έχει καιρό… Read More Ριζότο φωτεινό σαν χαμόγελο ερωτευμένου κοριτσιού

Η Κοπανιστή στις ασύνορες πατρίδες της κουζίνας των νέων μαγείρων

Στους καλούς νέους μάγειρες διακρίνεις σπιρτάδα στο μάτι και στην καρδιά τους. Πατάνε με το ένα πόδι εδώ στον τόπο που ανασαίνουν και με το άλλο στις ασύνορες πατρίδες της κουζίνας τους. Μια κουζίνα που μοιάζει καράβι που ταξιδεύει. Στα στιβαρά τους χέρια βαστάνε τιμόνια ιστορικών εστιατορίων. Καπεταναίοι ιδανικοί. Του νόστιμου εραστές και του ωραίου.… Read More Η Κοπανιστή στις ασύνορες πατρίδες της κουζίνας των νέων μαγείρων

Θα δεις

Θα ‘ναι μια ωραία χρονιά, θα το δεις, θα παρακαλάμε να μη τελειώσει. Τα πουλάκια θα κελα’ι’δούν, τα λουλούδια θα μοσχοβολούν, οι καλαμιώνες θα σφυρίζουν στους Βοριάδες, τα μανιτάρια θα θεριεύουν στις υγρασίες του Νοτιά, οι θάλασσες θα ‘ναι καλοταξίδευτες, οι αχινοί θα έχουν κουλούρα, τα ψωμιά θα βγαίνουν καλοψημένα, τα γουρουνάκια θα τσιτσιρίζουν, το… Read More Θα δεις

Βλέπουν το κυμματάκι, χάνουν το πέλαγος.

~ Άνοιξα προχθές το πρωί την τηλεόραση να δω τι είπε ο Τσίπρας στην Νίσυρο κι στεναχωρησε τόσο τον δήμαρχό μας. Το βρ-eκα ψάχνοντας τελικά από δω κι από κει. Θα μπορούσε να είχε πει απευθυνόμενος σε μέλη των «Θεσμών» κάτι σαν: -«Μην κολλάτε στην ουρά των Κινέζων στη Luis Vuitton, οι τσάντες κι οι… Read More Βλέπουν το κυμματάκι, χάνουν το πέλαγος.

Νανακ’ au vin, αλά γαλλικά

…στο κάτω κάτω, ποιος είμαι εγώ; Ένας ερασιτέχνης μάγειρος έστω και τιμημένος με Cordon Bleu… (Μιχ. Κωττάκης) Ξεφυλλίζω βιβλία και χάνομαι. Μαγειρικά συνήθως, ταξιδιάρικα και ψαχτιάρικα, όχι συνταγολόγια. Τις συνταγές που τυχόν με ενδιαφέρουν μια φορά τις κοιτώ κι ύστερα ανοίγω ψυγείο και ντουλάπι. Σπάνια θα πάω στο Σουπερμάρκετ για κάποιο υλικό που λείπει. Κανόνας… Read More Νανακ’ au vin, αλά γαλλικά

Τα πρώτα 7,5 λίτρα

Τα πρώτα 7,5 λίτρα του δικού μου Μυκονιάτικου Εξαιρετικού Παρθένου Ελαιολάδου Πριν μερικά χρόνια φύτεψα την πρώτη μου ελιά. Ήταν μια συγκινητική στιγμή που έμελλε να τη ζήσω πολλές φορές ως σήμερα. Πάντα λέμε ότι φυτεύουμε ελιές για τα εγγόνια μας. Να ‘ναι καλά σαν έρθουν να απολαύσουν ό,τι μείνει ως τότε όρθιο στον τόπο… Read More Τα πρώτα 7,5 λίτρα