Χάιδεψε τ’ αυτιά μου χτες ένα σουβριάλι. Ασημένιο.

Ψες βράδυ ήταν μια άσπρη γάτα στον απότοιχο. Όσοι την είδαν είπαν πως η Σοφία ήταν εκεί. Παρούσα! Ξαραθυμισμένη! Έγλειψε τα μουστάκια της κι έφυγε όπως ήρθε, μ’ ένα σάλτο από τη μάντρα στο πιο χοντρό κλαδί της ελιάς κι από κει στης εκκλησιάς το θόλος.

Ψες βράδυ σαν έσβυσαν τα φώτα κάθησε δίπλα μου η Μέλπω.

-Ήρθα γιατί το ‘χα χρέος, ψυθίρισε. Δεν ήρθε ποτέ στα χρόνια μου ένα σουβριάλι κι ας το περίμενα με τόση λαχτάρα. Ένα σουβριάλι ασημένιο.

Σαν άρχισε να παίζει ο Παναγιώτης Δράκος το σουβριάλι του -φλάουτο ή πλαγίαυλο θαρρώ πως το ‘πε ο μαέστρος Αλέξης Αγραφιώτης στην ξενάγηση γνωριμίας με το όργανο- η Μέλπω ανελήφθη. Σε λίγο ακούστηκε ένα σφύριγμα στην άλλη άκρη του κήπου.

-Είν’ ένα νυχτοπούλι, είπε ο γιατρός από τα μπροστινά καθίσματα.

-Είναι η Μέλπω, γιατρέ, ήθελα να του πω. Κι όμως δεν το ‘πα. Χόρευε ήδη ο φλαουτίστας στης Αγιά-Σοφιάς το αυλιδάκι με τις ελιές, μια στα ψηλά και μια στα χαμηλά, έκανε παιχνίδι με την κιθάρα του Μαστρογιαννόπουλου σ’ ένα απολαυστικό απόβραδο στον Άσπρο Κήπο. Ο Αρχίλοχος κι η Σαπφώ, δια στόματος Μαρλένας Γεωργιάδου, ερωτικοί -θαρρείς μόλις χτεσινή η ποίησή τους- παρόντες.

Ευχαριστίες από την οικοδέσποινα κι ύστερα μπουφές, κρασί, κουβέντα, ο Douzon, η σεζόν, οι σεζ λονγκ, η Πέρη, η μαντάμ Σοφί, οι λευκοί ιβίσκοι, οι ωσεί παρούσες Αρχές, μηδενική η συμμετοχή τους στη συγκέντρωση του πολύτιμου ποσού -έξι χιλιάδες ευρώ παιδιά!- για ένα σκρίνιο αδειανό για όσα άγγιξαν κι αγάπησαν οι αποθαμένοι μας και τώρα κοσμούν το μουσείο μας το Λαογραφικό.

Ευχαριστούμε αλησμόνητη Σοφία Θανοπούλου!

Ευχαριστούμε Μαρλένα!

 φωτογραφία από το www.e-mykonos.gr

 

Advertisements

6 thoughts on “Χάιδεψε τ’ αυτιά μου χτες ένα σουβριάλι. Ασημένιο.

  1. «Σήμερα περιμένω ένα σουβριάλι. Ασημένιο.

    Θα ήταν μια ανθολογία αφιερωμένη στη δυσκολία του να ξεκινήσεις.

    Και μη με ρωτήσεις τι είναι το σουβριάλι. Το σουβριάλι είναι ένα σουβριάλι».

    http://www.kuk.blogspot.com/2005_11_01_archive.html
    Θα μπορούσα να αρκεστώ στην απάντηση που δίνει ο Kukuzelis, αλλά μη σε παιδεύω το σουβριάλι είναι στα μυκονιάτικα η φλογέρα, ο πλαγίαυλος. Στη δεύτερη παράγραφο του κειμένου -σου ξέφυγε- το ερμηνεύω.
    Καλαμένιος αυλός.
    Σαν βρισιά (για γυναίκα) δεν είναι παρεμπιπτόντως κι ότι το καλύτερο. Έτσι για να αυξάνεις το γλωσσολογικό σου πεδίο: γλωσσοκοπάνα, κουτσομπόλα, ελαφράς ηθικής και και και
    Βλ. και λέξη σουραύλι.

  2. την καλησπέρα μου και καλό μήνα!
    γαληνεμένη ανάσα που σε διάβασα. κι ας μην ξέρω το όργανο, το κατάλαβα μαζί με την άγνοιά μου, δε μ’ένοιαξε, μ’άρεσε η αυλή, κι οι ανάσες των άλλων, των καθημερινών ανθρώπων. να ‘μουνα εκεί, και μετά να εξαφανιζόμουνα, παίρνοντας και τις κουβέντες σας μαζί μου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s