Ce qu’il reste de la beauté

Αλήθεια! Τί μένει από την ομορφιά όταν εκείνη γείρει κι ακολουθήσει μονοπάτια που την βγάζουν έξω από το πλάνο; Και τί συμβαίνει στην αλήθεια; Είναι η ομορφιά; Ή μήπως είναι τα μάτια μας που λοξοφεύγουν; Που δεν βλέπουν πια. Που οι μεταλλάξεις και οι απουσίες δεν γίνονται αντιληπτές καθώς αδυνατεί το μάτι να τις καταγράψει,… Read More Ce qu’il reste de la beauté

Γεύσεις της Σκύρου… η αιώνια ποίηση.

Την Σκύρο την αγάπησα. Γι αυτό και όταν μου ζητήθηκαν δυο λόγια αναφοράς στα λίγα που γνώρισα κοντά της έσπευσα με ιδιαίτερη χαρά να ανταποκριθώ. Το νησί είναι όμορφο, ωραίες παραλίες, ωραίος κόσμος, ωραίες γεύσεις. Να εξομολογηθώ εδώ αυτό που (δεν) μου έκανε εντύπωση. Εκεί, στα στενά του οικισμού της Χώρας, κάτω από το Κάστρο… Read More Γεύσεις της Σκύρου… η αιώνια ποίηση.

Στις Βρυξέλλες: ένα μικρό Ελληνικό γαστρονομικό χωριό

Για δεύτερη συνεχή χρονιά ο ακάματος Μάνος Μακρυγιαννάκης από το εστιατόριο Philema δημιουργεί μια γαστρονομική αναταραχή στην ήρεμη θάλασσα των Βρυξελλών. Τι κι αν δεν είναι παραθαλάσσια η έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου; Ο Μακρυγιαννάκης κινεί γην και ουρανό, φέρνοντας τον απόηχο της γεύσης και τα αρώματα της ελληνικής γης και θάλασσας. Την εβδομάδα που έρχεται… Read More Στις Βρυξέλλες: ένα μικρό Ελληνικό γαστρονομικό χωριό

Η Κοπανιστή συγκινεί

Thanks to Denny Kallivoka «…O Δημήτρης Ρουσουνέλος, η Μύκονος και η κοπανιστή: Στην Ιταλία και την Γαλλία, δεκαετίες (πολλές) τώρα, έδωσαν γαστρονομική υπόσταση σε ξέχωρες επαρχίες, πόλεις και χωριά, ξεκινώντας απο κάποιο προϊόν. Alba για την τρούφα, reggiano για την παρμεζάνα, στην καμπάνια για την σαμπάνια, ροκφόρ στο Rocquefort και τόσα άλλα. Στην Ελλάδα η… Read More Η Κοπανιστή συγκινεί

Στα μονοπάτια της λούζας

Ιούνιος 2017, περιοδκό Γαστρονόμος, φωτογραφία εικονογράφησης Έβελυν Φωσκόλου τσιμπολογήματα Ανοίχτηκαν καρδιές, μαγειρεύτηκαν συνεργασίες του Δημήτρη Ρουσουνέλου «το ζωογόνο αεράκι μιας παρέας, καταγράφει ψηφίδες συλλογικής γευστικής συνείδησης» Εκατό σαράντα εθελοντές αναμετρήθηκαν με παραδόσεις, πολιτισμικές ροές, πνεύματα, οίνους, οινοπνεύματα, κατσαρόλες και μυρωδιές. Έδειξαν δρόμους, άνοιξαν πόρτες, καλοδέχτηκαν επισκέπτες, δημοσιογράφους, μάγειρες. Στην Τήνο, το Food Paths, το ζωογόνο… Read More Στα μονοπάτια της λούζας

Εύρον πρασίνην πέτραν ωραιοτάτην*

…σε κρατά μαγεμένο κι από προϊόν, πιάτο, συνήθεια, σιγά σιγά γίνεται τόπος, σημείο αναφοράς κι εν τέλει στοιχείο ταυτότητας. Από τον Αδάμαντα έως τον Χάλακα κι από το πολυφωτογραφημένο Κλήμα έως την Πολλώνια. Η Μήλος του οψιδιανού λίθου, της Αφροδίτης, των κατακομβών, της κόκκινης οχιάς, της εκπληκτικής ακτογραμμής.… Read More Εύρον πρασίνην πέτραν ωραιοτάτην*

Όταν το σμαριδάκι βγαίνει στον αφρό

Ήτανε χρόνια πολύ όμορφα. Η Μύκονος ήταν στα καλύτερά της. Σήμερα άλλαξαν πολλά. Το ηλικιακό τέλος της δικής μας αθωότητας έφερε θαρρείς και το τέλος αθωότητας στο νησί. Η δεκαετία του ’60 από κάθε πλευρά υπήρξε καθοριστική για την περαιτέρω πορεία της Μυκόνου. Ωστόσο, πέρα και πάνω απ’ όλα υπήρξε μια λαμπρή και για πολλούς… Read More Όταν το σμαριδάκι βγαίνει στον αφρό