Μια κουταλιά τριαντάφυλλο γλυκό*

Ένα βράδυ του προπέρσινου καλοκαιριού με σύστησαν φίλοι μου σε έναν πολύ σημαντικό Ιταλό αμπελουργό. Θέλοντας μάλιστα να συνεχίσουν ένα εσωτερικό της παρέας χιούμορ, με ανέφεραν ως τον ερασιτέχνη εκείνον οινοποιό, που έχει οινοποιήσει 18 φιάλες κρασί. Περίμεναν να γελάσει, όπως όλοι μας γελάμε κάθε φορά που αναφερόμαστε σε κείνη την ιστορική και απολαυστική απόπειρα, πλην όμως ο Ιταλός, πολύ σοβαρά τους απάντησε, κοιτάζοντάς με:

«Είτε ένα μπουκάλι οινοποιήσεις είτε ένα εκατομμύριο, η διαδικασία είναι η ίδια».

Άρα να προσθέσω και η απόλαυση, όχι μόνο της διαδικασίας αλλά και της στιγμής που το πίνεις. Κι αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο. Το ταξίδι στην Ιθάκη της γεύσης, υπήρξε πάντα στο δικό μου νταλαβέρι με την εμπειρία του φαγητού.

Όταν είδα αυτά εδώ τα ‘κατόφυλλα τριαντάφυλλα, που ξεδιάντροπα αψήφησαν το ημερολόγιο που έγραφε Γενάρης μήνας κι από Μαγιάτικα βρέθηκαν να κινδυνεύουν ν’ αλλάξουν όνομα, δεν περίμενα την κατάληξή τους, την οποία ψυλλιάστηκε η Βίβιαν πλην όμως αμφισβήτησε η Ιωάννα.

Η φύση του μυκονιάτικου χειμώνα τέτοιο σοκ σπάνια παθαίνει. Tρελάθηκαν όλα φέτος. Ροδιές που ανθίσανε Δεκέμβρη μήνα, αμπέλια, τριανταφυλλιές, άνθρωποι. Κυρίως εμείς οι τελευταίοι. Και πρώτος εγώ, που δεν ήθελα και πολύ! Βάλθηκα χειμωνιάτικο να κάνω γλυκό τριαντάφυλλο κι ας ήταν όλα κι όλα πέντε φούχτες τα ροδοπέταλα αυτά που μπόρεσα να σώσω τη μέρα που προηγήθηκε της προχτεσινής βροχής.

Αλλά είπαμε, είτε δίλιτρο και γεμάτο είναι το βάζο σου, είτε καλά καλά δεν καλύπτει το γλυκό σου τον γυάλινο πάτο του, η διαδικασία είναι ίδια κι η απόλαυση του ταξιδιού ανείπωτη. Για το «γλυκό κουταλιού τριαντάφυλλο» στη Μύκονο χρησιμοποιούμε εκείνα τα μυρωδάτα που ανθίζουν τον Μάη. Είναι μικρά και συνήθως τα βρίσκουμε στα ρέματα ως άγρια. Οι δικές μου τριανταφυλλιές προέρχονται από τέτοια κολορίζια και έχουν τον σκοπό τους που βρίσκονται στο αμπέλι. Στους αμπελουργούς είναι γνωστό ότι το ωίδιο χτυπά πρώτα την τριανταφυλλιά κι ύστερα τα κλήματα, οπότε ένας παρατηρητικός αμπελουργός μπορεί να προλάβει την προσβολή του αμπελιού του από την αρρώστια. Και μετά από αυτά τα ρεπορταζιακά, που αφορούν τον φετινό μυκονιάτικο χειμώνα και τα λοιπά εγκυκλοπαιδικά, πάμε να μετρήσουμε πόση τρέλα χωράει σ’ ένα …μπρίκι!

Κόβουμε τα τριαντάφυλλα, κι αρχίζουμε τα «μ’ αγαπά δεν μ’ αγαπά»! Αν είμαστε σίγουροι για την αγάπη της μπορούμε να τα ξεπεταλιάσουμε κρατώντας τα τριαντάφυλλα με το αριστερό και τραβώντας το κοτσάνι με το δεξί, οπότε μας μένει στο χέρι μόνο το μπουμπούκι. Κόβουμε με ένα ψαλίδι την πίσω άκρη του, ώστε να φύγει το σκληρό κομάτι, μαζί με τις λευκές μύτες των πετάλων. Ξεδιαλέγουμε τυχόν, ξερά ή αλοιωμένα πέταλα, τα πλένουμε και τα στεγνώνουμε.

Η δικιά μου συγκομιδή ήταν 100 γραμμάρια πέταλα (και πολλά λέω!), οπότε πρόσθεσα 100 γραμμάρια ζάχαρη και τα ανακάτεψα ζυμώνοντάς τα κατα κάποιο τρόπο ελαφρά και τα άφησα σε ένα μπολ να πάρουν τον χρόνο τους.

Τα ροδοπέταλα με τη ζάχαρη μετά από λίγο είναι εξαιρετική λιχουδιά. Να ομολογήσω ότι από το μεσημέρι ως το βράδυ, που τα έπιασα για να κάνω το γλυκό, είχαν μείνει σχεδόν τα μισά. Και όχι μόνο αυτό, αλλά τα λαχταριστά, αφράτα και μπόλικα μέχρι χτες πέταλα, είχαν συρρικνωθεί και στο μπολ δεν υπήρχε παρά ένα μείγμα από τρεις-τέσσερεις κουταλιές «ροδοζάχαρη» με κείνο το εξαιρετικό και μυρωδάτο ζουμάκι της. Εδώ να ομολογήσω ότι είναι η δεύτερη ευκαιρία που έχει κάθε φυσιολογικός άνθρωπος για να εγκαταλείψει, αλλά είπαμε… υπάρχει θέμα.

Με την ελάχιστη δυνατή φλόγα στο μικρό μάτι του γκαζιού, τα έβαλα σε …μπρίκι συμπληρώνοντας νερό, όσο με έπαιρνε για να μην έχουμε υπερχειλίσεις και το άφησα με διακριτική επιστασία  να σιγοπιεί το νερό ανακατεύοντας συχνά. Σχεδόν λίγο πριν πιεί όλα τα υγρά (μια ωρίτσα περίπου) το σιρόπι φάνηκε δεμένο. Τσεκάρησα να κάνει κλωστή καθώς ρέει από το κουτάλι, έσταξα λίγες σταλαγματιες λεμόνι και έσβησα τη φωτιά.

Η έκφραση «είσαι και πολύ παλαβός» έχει ακουστεί πολλές φορές στην κουζίνα της Αγίου Ευθυμίου. Πριν μπει στο βάζο το γλυκό, πρόλαβε να δοκιμάσει μια μικρή κουταλιά σαν κοινωνία:

-Μμμ, σωστό χρώμα, σωστή γεύση, άρωμα, απ’ όλα όσα έχεις κάνει… το καλύτερο!

Απόψε μοσχοβόλησε το στενό της Μυρωδιού κι αιτία μια καλή κουταλιά τριαντάφυλλο γλυκό, που ευτύχησε να μπει σε βάζο, δόξει και τιμή!

Είναι φορές που η άνοιξη έρχεται πριν την ώρα της. Δεν πρόκειται να κρατήσει παρά μόνο όσο να κλωσσήσει τ’ αβγά της η αλκυόνα κι αλίμονο σ’ όποιον δεν μπορεί, με όποιον τρόπο, να νοιώσει και να μοιραστεί τη χαρά της.

*Προσοχή, αυτή δεν είναι συνταγή για γλυκό τριαντάφυλλο,

είναι μια κουταλιά γλυκό για τη λιγούρα της αλκυόνας που εγκυμονεί.

Advertisements

15 thoughts on “Μια κουταλιά τριαντάφυλλο γλυκό*

  1. Μπορεί το γλυκό να είναι δείγμα αλλά εμείς πήραμε τη συνταγή που τη ψάχναμε:)
    Η γιαγιά μου το έφτιαχνε αλλά η συνταγή της χάθηκε, κανείς δε την κράτησε.
    Καλή βδομάδα Δημήτρη:)

  2. Βρε Margo μας,
    δεν είναι συνταγή, κι αν έχεις πολύ τριαντάφυλλο μην ακολουθήσεις τα βήματά μου. Ήταν ένα παιχνίδι για να γλυκάνει ο πόνος της αλκυόνας κι η λιγούρα του γευσιθήρα.
    Αν θες να φτουρήσει σε χρόνο θέλει παραπάνω ζάχαρη, καλό δέσιμο και προσοχή στο λεμόνι, να ‘ναι αρκετό για να μη ζαχαρώσει.
    Να υποθέσω ότι σαν πάω να κλαδέψω πρέπει να σου φυλλάξω κολορίζια;

  3. @
    σας έκλεψα τη συνταγή.
    όπως έκλεψα πρωινιάτικα τα τριαντάφυλλα απ’ το διπλανό περβόλι – ενοίκων μη υπαρχόντων…

    είδα τη συνταγή-παιχνίδι σας πριν κάτι μήνες.
    καλή μου φάνηκε και τώρα που τη χρειάστηκα την ξαναέψαξα 🙂

    να είστε καλά.

  4. @
    είστε λοιπόν chef !
    κι εγώ, η απολύτως αδαής…

    chef με άποψη.

    «η μαγειρική θέλει καλή καρδιά»
    «κουζίνα επιβίωσης – υλικά γης και υλικά θάλασσας»
    «αναβίωση παλιού αμπελώνα»
    «πολιτιστική παρακαταθήκη»
    κι εκείνο
    «το άρωμα του βοριά» !

    μπορεί και να είστε chef ποιητής…

    όπως και νάχει, συνεχίστε !
    ως κοινωνία, ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΥΣ ανθρώπους χρειαζόμαστε, ο καθείς στον τομέα του, μήπως και πάρουμε λίγο τ’ απάνω μας…
    λέμε, μήπως…

    τα σέβη μου
    lepetitMozart

  5. Το’χα ξαναπεί παλιά, ξέρεις πού, το ξαναλέω κι εδώ, για την ιστορία: αυτή η μία κουταλιά γλυκό, έχει όλη τη γεύση συμπυκνωμένη και πολλαπλασιασμένη με το μεράκι αυτού που την έφτιαξε και τη χαρά αυτού που τη γεύεται. Γλυκό τριαντάφυλλο δεν έχω γευτεί σε μπρίκι ακόμα, αλλά γλυκό βατόμουρο με τρία -3- βατόμουρα όλα κι όλα ναι. Νασαι καλά ρε συ που μου το θύμησες!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s