«Δεν άνθησαν ματαίως»*

Δέν ἄνϑησαν ματαίως* …Αξία πολύτιμη ακόμα και το πιο απλό συνήθειο μας: Ένα ουζάκι στον Γιαλό με ευφρόσυνη παρέα και λιτό μεζέ… Μια λέξη σκέφτομαι συχνά αυτές τις μέρες που μένουμε στο σπίτι: εγκαρτέρηση. Την είχα ξεχασμένη. Χρόνια δεν την είχα συναντήσει. Και να που τίποτα δεν πρέπει να καταχωνιάζεις στη λήθη. Γιατί όλα είναι… Read More «Δεν άνθησαν ματαίως»*

Θέλω να γίνω κακός. Πολύ κακός!

Η βλακεία μπορεί στο τέλος να νικήσει. Θα δώσουμε όμως τη μάχη μας. Δηλαδή για να καταλάβω. Έχουμε όλοι υποστεί ένα βασανιστήριο. Από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα και πολύτιμα: Δεν κουρευόμαστε. Δεν γυμναζόμαστε. Δεν εργαζόμαστε. Δεν πηγαίνουμε σχολείο. Αφήσαμε τα αμπέλια μας, τις ελιές, τους κήπους μας στο έλεος. Δεν απολαμβάνουμε στοιχειώδεις… Read More Θέλω να γίνω κακός. Πολύ κακός!

Καλή τροφή, απόλαυση, χαρά και επικοινωνία

To μάτι, αν δεν καταλαγιάσει, δεν θα χορτάσει. Το ίδιο και το στομάχι. Οι συντεταγμένες του ελληνικού τραπεζιού: Καλή Τροφή, Απόλαυση, Χαρά και Επικοινωνία Στην καρδιά του χειμώνα, η καρδιά μου έχει καλοκαίρι. Κάπως έτσι αισθάνομαι την προσμονή των γιορτών. Σαν καλοκαίρι μέσα στην καρδιά του χειμώνα. Μέρες που μας φέρνουν κοντά, ομορφαίνουν την καθημερινότητά… Read More Καλή τροφή, απόλαυση, χαρά και επικοινωνία

Λήμνος: «σαν μέσα σ’ ένα πέλαγος διαστάσεως οικουμένης*»

#Λήμνος, επιστολή 2η Σκεφτόμουνα, κλείνοντας την προηγούμενη επιστολή, να συμπληρώσω τη γραφή που συντρόφεψε τα βήματά μας σε ένα παλιό και μακρινό ταξίδι με την καλή μου, κάπως έτσι: Καλός ταξιδιώτης είναι αυτός που ενημερώνεται για τον τόπο που επισκέπτεται πριν ξεκινήσει το ταξίδι. Ακόμα καλύτερος αυτός που φτάνοντας στον προορισμό του κι αφού γνωρίσει… Read More Λήμνος: «σαν μέσα σ’ ένα πέλαγος διαστάσεως οικουμένης*»

Κεχριμπαρένια Λήμνος: έρωτας με την πρώτη!

#Λήμνος, επιστολή 1η Σου γράφω αμέσως μετά την επιστροφή μου από τη Λήμνο. Το νησί, με βάση τη Βικιπαίδεια, είναι το 8ο μεγαλύτερο της Ελλάδας (476 τ.χλμ), με πληθυσμό 17.000 κόσμο, ηφαιστειογενές, χωρίς πολλά δέντρα, αλλά με χαρακτηριστικό του τα αμπέλια και την καλλιέργεια σιτηρών. Οι δαντελωτή ακτογραμμή της κρύβει εξαιρετικές παραλίες (πολλές εκ των… Read More Κεχριμπαρένια Λήμνος: έρωτας με την πρώτη!

Γεύσεις γόνιμες της άγονης γραμμής

Δίνουν τον ωραίο αγώνα της τοπικής ποικιλίας. Και αυτή είναι μια μάχη ταυτότητας και πολιτισμού, και σαν τέτοια πρέπει να κερδηθεί. Περιοδικό Γαστρονόμος, τεύχος ΜΑΪΟΥ 2015 Κείμενο: Δημήτρης Ρουσουνέλος Εικονογράφηση: Μαρία Κωνσταντακάκη Σταθήκαμε πρόσφατα μπροστά στον πάγκο παρουσίασης κρασιών οινοποιείου από ακριτικό νησί. Επτακόσιους κατοίκους κατέγραψε η τελευταία απογραφή. Ανάμεσά τους κάποιοι βρήκαν τον τρόπο… Read More Γεύσεις γόνιμες της άγονης γραμμής

Η παράδοση είναι πέτρα που κυλάει

…Ως κοινωνία καταναλώνουμε βουλιμικά το καινούργιο, αλλά δεν ενσωματώνουμε, δεν δημιουργούμε νέες παραδόσεις. Κυρίως όμως δεν αποφασίζουμε να εντάξουμε σε μια ενιαία σύγχρονη λογική, το υλικό που μας παραδόθηκε… Από το περιοδκό Γαστρονόμος* Κείμενο: Δημήτρης Ρουσουνέλος Φωτογραφία: Shutterstock   Το κύριο σώμα της παραδοσιακής μας μαγειρικής δημιουργήθηκε στην καλύτερη περίπτωση πριν από 100 χρόνια. Ως… Read More Η παράδοση είναι πέτρα που κυλάει

Γεύσεις της Σκύρου… η αιώνια ποίηση.

Την Σκύρο την αγάπησα. Γι αυτό και όταν μου ζητήθηκαν δυο λόγια αναφοράς στα λίγα που γνώρισα κοντά της έσπευσα με ιδιαίτερη χαρά να ανταποκριθώ. Το νησί είναι όμορφο, ωραίες παραλίες, ωραίος κόσμος, ωραίες γεύσεις. Να εξομολογηθώ εδώ αυτό που (δεν) μου έκανε εντύπωση. Εκεί, στα στενά του οικισμού της Χώρας, κάτω από το Κάστρο… Read More Γεύσεις της Σκύρου… η αιώνια ποίηση.

Η ζωή μας δεν άλλαξε με τα τοπιναμπούρ

Tσιμπολογήματα Μάιος 2018 «Ο κήπος του κόσμου, πέρα από σύνορα, τροφοδοτεί την ανάγκη για ποικιλία, αυτάρκεια, εξέλιξη της διατροφής μας, αδιαλείπτως» Η ζωή μας δεν άλλαξε με τα τοπιναμπούρ Αν είσαι ανοικτός στη φρεσκαδούρα, κάποτε μπορεί να πνεύσει εντός σου φρέσκος άνεμος, ζωογόνος. Ίσως μπει λίγη σκόνη, κάποιο κουνούπι, μια γάτα της γειτονιάς, αλλά δεν… Read More Η ζωή μας δεν άλλαξε με τα τοπιναμπούρ

Στα μονοπάτια της λούζας

Ιούνιος 2017, περιοδκό Γαστρονόμος, φωτογραφία εικονογράφησης Έβελυν Φωσκόλου τσιμπολογήματα Ανοίχτηκαν καρδιές, μαγειρεύτηκαν συνεργασίες του Δημήτρη Ρουσουνέλου «το ζωογόνο αεράκι μιας παρέας, καταγράφει ψηφίδες συλλογικής γευστικής συνείδησης» Εκατό σαράντα εθελοντές αναμετρήθηκαν με παραδόσεις, πολιτισμικές ροές, πνεύματα, οίνους, οινοπνεύματα, κατσαρόλες και μυρωδιές. Έδειξαν δρόμους, άνοιξαν πόρτες, καλοδέχτηκαν επισκέπτες, δημοσιογράφους, μάγειρες. Στην Τήνο, το Food Paths, το ζωογόνο… Read More Στα μονοπάτια της λούζας

Στου τουρισμού την ανοχή

Λένε πως φέτος είναι ένα δύσκολο καλοκαίρι. Το πιο δύσκολο απ’ όλα που ζήσαμε ως τώρα. Τα μηνύματα, παρά την αύξηση και των αφίξεων και του τζίρου σε τρελά ποσοστά, είναι για όσα συμβαίνουν ή φοβόμαστε ότι θα συμβούν στο νησί, αρνητικά. Φαίνεται πως αυτοί οι τρελοί οι Μυκονιάτες δεν είναι ευχαριστημένοι. Γκρινιάζουν… Και γκρινιάζουν… Read More Στου τουρισμού την ανοχή

Εύρον πρασίνην πέτραν ωραιοτάτην*

…σε κρατά μαγεμένο κι από προϊόν, πιάτο, συνήθεια, σιγά σιγά γίνεται τόπος, σημείο αναφοράς κι εν τέλει στοιχείο ταυτότητας. Από τον Αδάμαντα έως τον Χάλακα κι από το πολυφωτογραφημένο Κλήμα έως την Πολλώνια. Η Μήλος του οψιδιανού λίθου, της Αφροδίτης, των κατακομβών, της κόκκινης οχιάς, της εκπληκτικής ακτογραμμής.… Read More Εύρον πρασίνην πέτραν ωραιοτάτην*

Ο έρως θέλει κότσια

Το αγαπημένο μου site των Bostanistas, μου εκανε την ιδιαίτερη τιμή να δημοσιεύσει κείμενο και συνταγή μου στα παραλειπόμενα του «Βαλεντίνου». Συνοδεύτηκε από εισαγωγικό κείμενο της δημοσιογράφου Κικής Τριανταφύλλη: «Χοιρινά; Αρνίσια; Μεταφορικά; Όπως θες το παίρνεις. Επειδή λόγω της ημέρας έγινε η σχετική πλάκα κι εμείς δεν τον πιστέψαμε, ο αγαπημένος φίλος από την Μύκονο,… Read More Ο έρως θέλει κότσια

Σίφνος η νόστιμη

Η Σίφνος τόλμησε κάτι πιο δυνατό. Προχώρησε κυκλαδοκεντρικά, κέρδισε έτσι ένα ρόλο και ανέλαβε μια αποστολή… του Δημήτρη Ρουσουνέλου 10ο Φεστιβάλ Κυκλαδικής Γαστρονομίας «Νικόλαος Τσελεμεντές» Η Σίφνος, η πατρίδα του Νικόλαου Τσελεμεντέ έβαλε ένα ακόμα λιθαράκι στην ανάδειξη της Κυκλαδίτικης Κουζίνας. Η συνύπαρξη των Κυκλαδιτών σε έναν τόπο, για ένα 3ήμερο, αυτό που πάντα φάνταζε… Read More Σίφνος η νόστιμη

Βαφτίζοντας φιλέτο τον κατιμά

Τσιμπολογήματα-Οκτ. 2015     Βαφτίζοντας φιλέτο τον κατιμά …κανένα ηθικά παραγόμενο βρώσιμο υλικό δεν είναι ντροπή. Αρκεί να ακούγεται καθαρά τ’ όνομά του, να είναι σαφής η καταγωγή και η διαδρομή του  Καθώς η κρίση συνεχίζεται και μάλιστα φέρνει δια της φορολογίας τα πάνω κάτω στον κύκλο της διατροφής, μάλλον δεν χωρά αμφιβολία ότι η… Read More Βαφτίζοντας φιλέτο τον κατιμά

Γευστικά Μονοπάτια της Τήνου. Ήμουν κι εγώ εκεί!

Γευστικά Μονοπάτια της Τήνου. Ήμουν κι εγώ εκεί! Στην Τήνο δεν έχεις πολλά περιθώρια να ξεφύγεις από το τρίπτυχο του Ελύτη: ελιά, αμπέλι, καράβι. Κι αν θες πιότερο τοπικά να το ορίσεις: μάρμαρο, περιστεριώνας, αγκινάρα… Αυτά σου μένουν καθώς πλανάται το βλέμμα κι αφουγκράζεται τον τόπο. Μ’ αυτά σαν θες ξαναφτιάχνεις το σώμα ενός νησιού… Read More Γευστικά Μονοπάτια της Τήνου. Ήμουν κι εγώ εκεί!

Jamie: Βιβλίο ύμνος στην κοπανιστή

Το περιοδικό «Jamie» κυκλοφορεί σήμερα Κυριακή 21 Φεβρουαρίου, ένθετο στην εφημερίδα «Αγορά», με μια ολοσέλιδη αναφορά στο βιβλίο μου «Η Κοπανιστή, το χθες, το αύριο και 43 συνταγές». Στον υπότιτλο αναφέρει χαρακτηριστικά: «Το τελευταίο δημιούργημα του Δημήτρη Ρουσουνέλου είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο, ύμνος στην κοπανιστή»!  Τις πληροφορίες και αναφορές στο περιεχόμενο του βιβλίου, που περιλαμβάνονται… Read More Jamie: Βιβλίο ύμνος στην κοπανιστή

«Στον πατέρα μου που ζύμωσε πολύ, στη μάνα μου που ζύμωσε καλά»

Συνέντευξη στον Γιάννη Στεφανάκη για το Andro.gr Με αφορμή το βιβλίο του «Η κοπανιστή – το χθες, το αύριο και 43 συνταγές», ο Δημήτρης Ρουσουνέλος (με τη σκέψη στα χέρια των γονιών του) εξηγεί τι τον ώθησε να αναδείξει «με έναν διαφορετικό τρόπο» τη μαγεία και το «πλούσιο umami» του ονομαστού τυριού της Μυκόνου και… Read More «Στον πατέρα μου που ζύμωσε πολύ, στη μάνα μου που ζύμωσε καλά»