Αγροτικά Μυκόνου πριν από 100 χρόνια!

Τη βραδιά που ήταν αφιερωμένη στον μουσικό Γεώργιο Αξιώτη, μας συγκίνησε η αποκάλυψη του γεγονότος ότι το 1912, φωτισμένα μυαλά της εποχής, είχαν δει εγκαίρως τις στοιχειώδεις ανάγκες που είχε η αγροτική ζωή του νησιού. Οι παπούδες μας, γεννημένοι αγρότες έζησαν μια ζωή σαν καλλιεργητές και κτηνοτρόφοι. Δούλευαν στα χωράφια και στους κήπους μέρα νύχτα χωρίς βοήθεια, με μόνο εφόδιο τα ελάχιστα πράγματα που παρέλαβαν από τους επίσης αγρότες γονείς τους. Κανείς ποτέ δεν τους έδειξε πως γίνεται η κάθε καλλιέργεια με σύγχρονο τρόπο. Δεν είχαν πουθενά να απευθυνθούν για να μάθουν τι δεν κάνουν καλά κι αν ό,τι κάνουν καλά μπορούσαν να το κάνουν καλύτερα. Ούτε κράτος τους στάθηκε, ούτε άλλος φορέας, ούτε ιδιώτης. Πορεύτηκαν με βάση τη χαρακτηριστική ημιμάθεια και τα αποτελέσματα σήμερα είναι τραγικά. Γιατι ακόμα και στις μέρες μας στη Μύκονο η παραγωγή δεν είναι στηριγμένη σε σύγχρονες μεθόδους ενσωματωμένες έστω στις τοπικές παραδόσεις και συνθήκες. Με τον καιρό χάνουμε κάποια προϊόντα που έδιναν χαρακτήρα στον τόπο. Κι όσα δεν χάσαμε ακόμα, δεν θα αργήσει εκείνη η ώρα που θα μας λείψουν αν δεν αντιδράσουμε και δεν οργανωθούμε καλύτερα. Πράγματα που ήδη ήταν αργά να γίνουν το 1912, ας γίνουν ακόμα και το 2012.

Την εισήγηση του Αξιώτη μου την έδωσα κάποια στιγμή η φίλη Κατερίνα Ι. Ζουγανέλη σε αντίγραφο από το αρχείο του παππού της, του αιδεσιμότατου Γ. Ζουγανέλη. Παλιός και καλός αγρότης ο παπα-Γιώρης με πλούσια δραστηριότητα στα «χωριανά» έφτασε μια περίοδο να λειτουργεί και το μοναδικό στο νησί λιοτρίβι.

Στις προ-τουριστικές δεκαετίες τα ελάχιστα προϊόντα που έφευγαν από τα σύνορα του νησιού ήταν όχι λόγω της μεγάλης ποσότητας, αλλά επειδή η αγορά του νησιού ήταν μικρή για να απορροφήσει την παραγωγή. Από μεταποίηση, κυρίως παξιμάδια, λουκάνικα και λούζες κι αυτά όχι σε δυναμική επαγγελματική βάση. Από τυροκομικά, κοπανιστή κι από αγροτικά κυρίως φασόλια μαυρομάτικα. Ονομαστό κάποτε το μαυρομάτικο της Μυκόνου, μικρόκαρπο, με καφέ μάτι, νόστιμο και καλόβραστο. Στις μέρες μας η παραγωγή -αλλά και η ζήτησή του- έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο.

Το εξαιρετικό αυτό κείμενο αξίζει να διαβαστεί και να μας προκαλέσει σκέψεις, προβληματισμό, μακάρι και δράση.
Θα το επαναλάβω: έστω και με 100 χρόνια καθυστέρηση αξίζει κάτι να γίνει στο νησί κι ας είναι για την τιμή των όπλων!

Σημείωση: Σε ηλεκτρονική μορφή «υπέκλεψα» το αντίγραφο που δημοσιεύω από τον Γιώργο Ριζόπουλο.

Αν δεν είναι ευκολοδιάβαστο, με κλικ πάνω στα αρχεία μεγαλώνουν ελαφρώς.

Advertisements

2 thoughts on “Αγροτικά Μυκόνου πριν από 100 χρόνια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s