Πιττοσπάραγγο

Η πίττα στο χέρι τυληχτή με κεμπάπ ή με σουβλάκι, με γύρο ή ντονέρ είναι μια μακρά παράδοση στην Ελλάδα και στην ευρύτερη Ανατολική Μεσόγειο. Τελευταία μάλιστα έκαναν την εμφάνισή τους διάφορες νεωτερικές συνθέσεις με κοτόπουλο, με λουκάνικο ή με λαχανικά. Κατά καιρούς έχουμε μοιραστεί με φίλους την διαπίστωση ότι πια δεν βρίσκεις καλό «σουβλάκι με πίττα», καθώς τίποτα απ’ όσα πρέπει να περιέχει δεν έχει την στοιχειώδη ποιότητα και νοστιμιά του παλιού μερακλίδικου και πιο γνωστού στην Ελλάδα φαγητού του δρόμου.

Η συνταγή που δίνω δεν είναι δα τίποτα ιδιαίτερο, αλλά έχει ενδιαφέρον ο τρόπος και ειλικρινά από τον περασμένο μήνα που είχα την ιδέα έχουν προκύψει στα χέρια μας στο σπίτι τόσες παραλλαγές που είπα μια τουλάχιστον να τη μοιραστώ απόψε. Στη Μύκονο τα άγρια σφαράγγια τα τρώμε κυρίως με τ’ αβγά. Τα βρίσκουμε από τον Μάρτη και μετά μέχρι τον Μάη στα χωράφια κι αν προσέξουμε καλά φυτρώνουν στη ρίζα της συκιάς και πλάι στις ξερολιθιές. Το φυτό είναι ακανθώδες και οι φαλλικού σχήματος τρυφεροί βλαστοί ξεπετιούνται αναπτυσσόμενοι πολύ γρήγορα κυρίως με τις καλοσύνες του Απρίλη. Το «πιττοσπάραγγο» δανείζεται τον τίτλο του από το «πιττόγυρο» βέβαια.

Πιττοσπάραγγο
(για 2 άτομα)

8 βλαστάρια άγριων σπαραγγιών

2 πίττες

4 αβγά

2 κουταλιές γάλα φρέσκο

λίγο ελαιόλαδο,

φρέσκια ρίγανη

αλάτι, πιπέρι

Περνάμε τις πίττες ελαφρά λαδωμένες πιπερωμένες κι αλατισμένες από το γκριλ. Με το είδος της πίττας δεν θα τα χαλάσουμε, γούστα είν’ αυτά. Εγώ προτιμώ για την περίσταση τύπου αραβικές πιτούλες κι ακόμα καλύτερα ιταλικές ή τορτίγιας.
Κόβουμε τα μισά σπαράγγια σε κομμάτια. Σε τηγάνι με λάδι σοτάρουμε ολόκληρα τα υπόλοιπα πολύ ελαφρά, ίσα να μυρίσουν χωρίς να χάσουν το χρώμα τους (προσοχή γιατί αν τηγανιστούν πολύ πικρίζουν). Τα αφήνουμε για λίγο σε χαρτί απορροφητικό.  Στο τηγάνι σπάμε τα αβγά, προσθέτουμε το γάλα και τα δουλεύουμε συνεχώς με ξύλινο κουτάλι σχηματίζοντας οχτάρια, ώστε να ομογενοποιηθούν σε ένα αφράτο μείγμα χωρίς να ενωθούν απολύτως τα ασπράδια με τους κρόκους. Σκορπάμε και τα τεμαχισμένα σπαράγγια, αλατίζουμε, πιπερώνουμε, διπλώνουμε τις άκρες της ομελέτας και φροντίζοντας να διατηρεί μια σχετική υγρασία, να είναι λαχταριστή και ζουμερή, σβήνουμε τη φωτιά.  Σερβίρουμε από ένα κομμάτι ομελέτα σε κάθε πίττα, προσθέτουμε κατα μήκος τους βλαστούς των αγριοσπάραγγων, κουκίζουμε φρέσκια ρίγανη, λίγη καυτερή ψιλοκομμένη πιπερίτσα για τους ρέκτες, διπλώνουμε την πίττα κι αν θέλουμε τυλήγουμε με λαδόχαρτο και χαρτοπετσέτα, κλασσικά όπως θα έκανε ο σουβλατζής της γειτονιάς μας.
Καλη όρεξη!

Σημείωση: Στους καλούς φίλους του (παλιού κι ανύπαρκτου πια) Hungry

είναι χαρισμένη ετούτη η συνταγή, στις όμορφες μέρες και νύχτες,

στην τρέλα που κουβαλήσαμε κι ακόμα κουβαλάμε.

Δημήτρης Ρουσουνέλος

Advertisements

10 thoughts on “Πιττοσπάραγγο

  1. συμμεριζομαι απολυτα την διαπιστωση οτι το σουβλακι δεν εχει τιποτε πια να κανει με αυτο που εχω στο μυαλο μου σαν σουβλακι. οποτε ερχομαι στην ελλαδα, απογοητευομαι…….

    τα σπαραγγια με τα αυγα ειναι κλασικο της ιταλικης κουζινας. πολυ επιτυχημενος συνδυασμος.

    ειρηνη

  2. Ειρήνη, το κλασσικό που λες για την Ιταλική κουζίνα είναι επίσης κλασσικό και για τα νησιά μας. Τουλάχιστον εδώ στη Μύκονο παραδοσιακά από γεννήσεως κόσμου 🙂 δεν τα κάναμε αλλιώς τα σφαράγγια μας: ομελέτα ή μάτια. Κυρίως μάτια για την ακρίβεια!

  3. Αχ ναι! Και εγώ έτσι το τυλίγω το αγριοσφαραγγάκι μου, με τι μουσελένια πιττούλα του… και μετά το κάνω μια χαψιά! Σε ευχαριστούμε πολύ πολυαγαπημενότατε για την αφιέρωση!

    1. Καλά εσύ είσαι και πολύ γιαχαμπίμπι εξάλλου έκανες κι ένα φεγγάρι Ντόχα, να τα λέμε κι αυτά. Το παιδί να δοκιμάζει τ’ άγρια για να κρατά επαφή… μην ξεχνιοόμαστε τώρα που γίναμε μητέρες.
      Φιλιά αγαπημενοτάτη!

  4. 🙂 Ωραία αφιέρωση.Θυμητικιά.
    Ωραία ήτανε τότε.
    Αλλά εγώ θυμάμαι και τα μεταγενέστερα, αμελέτητα κοκκόρου. Τα κουβεντιάζαμε προχτές με τον hdd και γελούσαμε πολύ.

    Φιλιά πολλά.

    1. Εσείς έχετε την υψίστη τιμή, την οποία σε ελάχιστες έχω επιφυλάξει, πλην της θεωρίας να τα έχετε δοκιμάσει κιόλας. Εξάλλου μπορείτε να πιστοποιήσετε ότι γέμει το ψυγείο μου με τα περι ου ο λόγος.
      Και δεν θα ξεχάσω ποτέ την scripta manent απορία σας για το (μετα συγχωρήσεως) μέγεθός τους.
      Τον Hdd πολύ τον αγαπώ που γελά μαζί σας με τα καμώματά μου.
      🙂

  5. Πιττόγυρο ναρθείτε να σας κεράσουμε εδώ αγαπητέ. Αλλιώς θαρθούμε εμείς να μας κεράσετε πιττοσπάραγγο. Για χάρη των παλιών ωραίων και των επόμενων που θαναι ωραιότερα ακόμα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s