Πάστα με χταπόδι και καλή αντάμωση στα …καρβουνάδικα

Οι γιαγιάδες όλων μας, πάσχιζαν καθώς πλησίαζε το Πάσχα να μας δώσουν με βάση τις συνήθειες της εποχής τους τα καλύτερα. Μέσα στη Μεγαλοβδομάδα, το χταπόδι με το κοφτό μακαρονάκι ήταν μια απόλαυση διαχρονική.

Στη μνήμη της δικιάς μου γιαγιάς η χτεσινή κατσαρόλα στο σπίτι.

Πάμε… και Καλή Λαμπρή!

Μια πάστα με χταπόδι

1 χταπόδι

1/2 kg πάστα (μακαρονάκι κοφτό ή άλλο μικρό κοίλο ζυμαρικό)

5 ώριμες ντομάτες

2 μεγάλα κρεμμύδια

4 δόντια σκόρδο

1 πιπερίτσα καυτερή

μια κουταλιά μπελτέ

3 κουταλιές ελαιόλαδο

1 ποτήρι λευκό κρασί

1 μπαχάρι

1 μοσχοκάρφι

λίγα φυλλαράκια δεντρολίβανο

αλάτι, πιπέρι

Ξεπλένουμε καλά και βάζουμε το χταπόδι να βράσει. Αν το χταπόδι μας είναι ντόπιο δεν θέλει αλάτι, κατά τ’ άλλα ακόμα κι αν είναι από τη «Ζώνη της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας» 🙂 μην τσιμπάτε …το θέλει το αλατάκι του.

Σε ανοικτή κατσαρόλα καίμε το λάδι, προσθέτουμε ψιλοκομμένη την καυτερή πιπεριά την οποία αν θέλουμε αφαιρούμε στη συνέχεια, ροδίζουμε το σκόρδο ελαφρά, το μπαχάρι και το μοσχοκάρφι, ρίχνουμε αμέσως τα κρεμμύδια ψιλοκομμένα, σβήνουμε με το κρασί, το αφήνουμε λίγο να εξατμισθεί, προσθέτουμε τον μπελτέ αραιωμένο και τις ντομάτες ελαφρώς  αποφλοιωμένες, ξεσποριασμένες και ψιλοκομμένες.
Αλατίζουμε λίγο, πιπερώνουμε, προσθέτουμε το δεντρολίβανο. Ανακατεύουμε ελαφρά και αφήνουμε τη σάλτσα να πιεί λίγο το ζουμί της.
Εντωμεταξύ μολις βράσει το χταπόδι το κόβουμε μικρά κομμάτια και το ρίχνουμε στην έτοιμη σάλτσα.

Βράζουμε τα μακαρονάκια ή οποιαδήποτε άλλη πάστα επιλέξαμε, σε αλατισμένο νερό, στο οποίο προσθέτουμε ένα νεροπότηρο από το ζουμί του χταποδιού.

Σερβίρουμε την πάστα κι από πάνω τη λούζουμε κυριολεκτικά με τη σάλτσα και το χταπόδι.
Εναλλακτικά στραγγίζουμε την πάστα και ρίχνουμε μέσα στην κατσαρόλα τη σάλτσα με το χταπόδι ώστε να ομογενοποιηθούν και να εισχωρήσει η θαυματουργή σάλτσα στις κοιλότητες της πάστας και να απογειώσει κυριολεκτικά το πιάτο μας.

~

Μνήμη Δεσποινάρας λοιπόν, μνήμη γιαγιάς όλων μας, λίγο πιο εξευγενισμένη, με ελαφρύτερη τη γεύση του χταποδιού και πιο γλυκιά τη σάλτσα, αφού η ελάχιστη χρήση του χταποδόζουμου και το κρεμμύδι κυριολεκτικά …σώζουν την παρτίδα! Για την «ιστορία» η δικιά μας πάστα χτες ήταν ένα σαριγκαράκι νομίζω έγραφε το πακέτο από τη σειρά «παραδοσιακά» γνωστής εταιρίας ζυμαρικών.

Απλά τέλειο!
Σημείωση: Το πιάτο δεν φωτογραφήθηκε. Καταναλώθηκε άμεσα και θα μείνει με το παράπονο ενός πιάτου που δεν του έμελλε να γίνει μοντέλο.
Καλημέρα, Καλή Λαμπρή και καλή αντάμωση στα …καρβουνάδικα!

Advertisements

5 thoughts on “Πάστα με χταπόδι και καλή αντάμωση στα …καρβουνάδικα

  1. Δημήτρη,ασφαλώς η μαγειρική είναι μνήμες,όμως με τον χρόνο διαφοροποιείται με σεβασμό λοιπόν σου προτείνω αντί να βράσεις το χταπόδι (και φυσικά πάντοτε φρέσκο ντόπιο) να το βάλεις στην φωτιά μέσα σε κλειστή κατσαρόλα χωρίς νερό. Κράτησε το πολύτιμο ζουμί που θα βγάλει και μαζί με το τεμαχισμένο χταπόδι πρόσθεσε το στην σάλτσα σου Τα ζυμαρικά βράσε τα τον μισό χρόνο και άφησε τα να τελειώσουν μαζί με το φαγητό.Τα μπαχαρικά και ο πελτές είναι θέμα γούστου ,όμως εγώ για να κρατήσω τα αρώματα του χταποδιού θα περιοριζόμουν σε λίγους κόκκους πιπέρι μαύρο.ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

  2. Συμφωνώ απόλυτα με το παραπάνω σχόλιο του ΜΕΡΜΕΛΕΧΑ. Το χταπόδι βγάζει νεράκι οπότε δεν χρειάζεται νερό για να βράσει, βράζει τέλεια στο ζουμί του. Σε αυτή τη φάση μπορείς να προσθέσεις και ελάχιστο ξύδι.

  3. Τα ‘μαθες Μερμελέχα μου τα μαντάτα; Οι «Πειρατές», λέει, είναι 3ο κόμμα στη Γερμανία.
    Λοιπόν, ξέρεις πόσο εκτιμώ την μαγειρική σου.
    Πολύ!
    Ωστόσο θα ήθελα να δεις την δικιά μου εκδοχή απλά σαν ένα διάλογο με τ’ …αποθαμένα μας.
    Ευτυχώς δεν έτυχε, πέτυχε. Μάλιστα κάποιοι, οι πιο δύσκολοι στην οικογένεια ζήτησαν συμπλήρωμα.
    Ήθελα να αλαφρύνω το πιάτο γι αυτό και πήρα κλασσικό βράσιμο και δεν χρησιμοποίησα όλο το ζουμί όπως κάναν οι παλιές Μυκονιάτισσες.
    Το βράσιμο του χταποδιού στο ζουμί του που αναφέρεις είναι ήδη καταγεγραμμένο στη σελίδα 225 του βιβλίου μου.
    Τη συγκεκριμένη συνταγή που περιγράφεις θα τιμήσουμε δεόντως το συντομότερο. Η αλήθεια είναι πως δεν είχα σκεφτεί να τελειώσω μέσα στην εξαιρετική σάλτσα του χταποδιού τα μακαρόνια.
    Για πες, τι πάστα προτείνεις.
    Καλή Λαμπρή!

    Υ.Γ. Αυτή η επιμονή στο «πάντα φρέσκο, ντόπιο» δεν λέει πια. Ξέρεις και ξέρω ότι το ντόπιο δεν περισσεύει.
    🙂

    1. Επιμένω πάντα φρέσκο και ντόπιο,διαφορετικά η συνταγή δεν έχει νόημα.Η καλή μαγειρική υπηρετεί και αναδεικνύει τα υλικά,όταν δεν υπάρχουν καλά υλικά η μαγειρική μπορεί να τα κάνει να φαίνονται καλά .όμως αυτό είναι γαστρονομική απάτη και τότε η μαγειρική υπηρετεί την μαγειρική.και μόνο.

      1. Επιμένω να συμφωνώ μαζί σου, πλην όμως μας διαβάζουν και στην Τρίπολη της Αρκαδίας, μη σου πω και στη Φλώρινα και στη Φλόριδα και στη Ζυρίχη κι ως εκ τούτου κάπως πρέπει να βολευτούν κι αυτοί οι …χριστιανοί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s