Ο μάης που δεν κλάπηκε ματαίως

Το ‘χει το έθιμο στο νησί την παραμονή της Πρωτομαγιάς να κλέβουν μάηδες. Έτσι οι υποψιασμένοι τους βάζουν όσο πιο ψηλά γίνεται κι άλλοι για να ‘χουν ήσυχο το κεφάλι τους τον βάζουν μέσα και τον ξαναβγάζουν το πρωί.

μάης με αγγελική, τριαντάφυλλα, γεράνια, στάχυ και προβασόκομπους

Τους μάηδες τους κλέβουν οι νέοι του νησιού που γυρνάνε τις γειτονιές με καλάμια για να μπορούν να τους ξεκρεμάνε απ’ τα μπαλκόνια και τα πανωκάσια στις εξώπορτες. Αμέτρητους έχω κλέψει κι όπως επιβάλει το έθιμο τους κατέθεσα το ίδιο βράδυ στην πόρτα της κοπέλας μου.  Στη Μύκονο έχουν αναφερθεί πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις όπου κοπέλες βρήκαν στην πόρτα τους ως και είκοσι μάηδες!!!

ετούτος έχει και φασκόμηλο…

Πριν από 21 χρόνια (έφτασε ο καιρός των αποκαλύψεων τώρα!) έκλεψα τον τελευταίο που θυμάμαι. Εκείνη την Πρωτομαγιά του 1987 το κορίτσι που δικαιούνταν τον μάη μου δεν ήτανε στο νησί και να πω τη μαύρη μου αλήθεια δεν το ‘χα κι ένοια να βγω στις γειτονιές με την υπόλοιπη αλητεία για το κυνήγι του μάη. Τα πίναμε λοιπόν από νωρίς με τον Σελιτσάνο στο Lotus κι άμα με το καλό γέμισε το μέσα μας ουίσκυ μέχρι εκεί που δεν παίρνει άλλο, καληνυχτίσαμε τον Καμπάνη και φύγαμε για τα σπίτια μας. Φύγαμε τρόπος του λέγειν, μάλλον συρθήκαμε είναι το σωστό ρήμα αλλά πάνε χρόνια και δεν μπορώ να βάλω και το χέρι μου στη φωτιά για την κατάστασή μας.

και με πορτοκαλιές ανταύγειες…

Θυμάμαι όμως καλά πως δεν είχα απομακρυνθεί πολύ κι εκεί στη στροφή του Ματογιαννιού το μάτι μου καρφώθηκε σε έναν ωραιότατο Μάη στο πανωκάσι της πόρτας ενός μπαρ.  Φτιαγμένος από προβασόκομπους (τα αμάραντα μωβ λουλούδια του προβασιού), πλούσιος, πυκνοπλεγμένος και τεράστιος. Τέτοιο λαχταριστό μαγιάτικο στεφάνι δεν είχα κλέψει ποτέ στη ζωή μου. Της άξιζε της ξενιτεμένης! Ούτε που ξέρω πως σκαρφάλωσα την πόρτα κι ούτε που μπορώ τώρα να εξηγήσω πως ξεσούρωσα αμέσως. Ένα είναι σίγουρο, την άλλη μέρα πρωί πρωί ο Μάης ήτανε σε χαρτόκουτο καλά ασφαλισμένος και ταξίδευε ως «Κατεπείγον» ερωτικό ραβασάκι για την οδό Τεισικράτους στα Σεπόλια. Επίσης ξέρω πως το κόλπο έπιασε. Χάζεψε τόσο η παραλήπτρια, που λίγα χρόνια αργότερα με παντρεύτηκε.

Καλά να πάθει!

με έμφαση στα πράσινα φύλλα της αγγελικής

Αυτά βέβαια στην παρέα είναι γνωστά, αν τα αναφέρω εδώ είναι για να αποκαλύψω σε κείνον που έκλαψε τον μάη του εκείνη τη χρονιά, πως τον έκλεψαν τα δικά μου χέρια και κυρίως ότι ο μάης επιτέλεσε στο έπακρον τον σκοπό για τον οποίο εκλάπη, μιας και (ο μοναδικός μάης που ταξίδεψε ταχυδρομικώς ποτέ για τέτοιο σκοπό) ταξίδεψε και κρεμάστηκε στο καρφί πάνω από την αθηναϊκή πόρτα της καλής μου.

Να ‘σαι καλά φίλε Ζέπο κι ευχαριστώ σε που ξεχάστηκες και δεν τον μάζεψες τότε!.Ήθελα να το πω στη Barbara την άλλη μέρα το πρωί που πήγα για καφέ, πως το στεφάνι της ήτανε το πιο όμορφο στεφάνι του νησιού, μα σκέφτηκα πως θα καταλάβαινε πως ο δολοφόνος ξαναγυρνά στον τόπο του εγκλήματος και θα ‘χαμε κακά ξεμπερδέματα.  Εικοσιένα χρόνια αργότερα νομίζω πως αν της το πεις θα χαρεί!

Καλό μήνα!

Σημείωση: Οι πέντε μάηδες και καμιά δεκαπενταριά ακόμα, στολίζουν εκτός από το ποστ, σπίτια και μαγαζιά της γειτονιάς μου, φτιαγμένοι από τη μάνα μου και τον αδελφό της, δωριά στους γείτονες έτσι για το καλό της μέρας!

1/5/08

UPDATE!

Μνήμη βαθιά, ανέσυρε αυτό το post από τα ενδότερα της ψυχής μου. Η μάνα δεν είναι πια εδώ κι αυτό το γνωρίζουν τα πανωκάσια της γειτονιάς. Καθώς φεύγουν οι άνθρωποι παίρνουν μαζί τους κομμάτι ομορφιάς: εικόνες, ήχους, γεύσεις. Κι αυτό το λέμε : απουσία!

Τα νέα μέτρα για την οικονομία ΔΝΤ Παπακωνσταντίνου Αύξηση ΦΠΑ αυθαίρετα συντάξεις περικοπή 13ου 14ου μισθού

Advertisements

30 thoughts on “Ο μάης που δεν κλάπηκε ματαίως

  1. Καλημέρα παλιοστεφανοκλέφτη!!!
    Χαλάλι της όμως!!
    Άξιζαν τα μεγάλα της μάτια τέτοια αποκοτιά!
    Γιατί αν σ’έπιανε τότε η Γερμανίδα.. μάλλον θάχες γίνει .. καρμπονοσαπούνι!!
    Καλό μήνα σε όλους σας!!

  2. Χα, πρωί πρωί βλέπω καπετάνιο!.
    Το ‘πιασες το μαγιόξυλο κιόλας; Για μας βλέπεις φροντίσανε άλλοι αποβραδίς και μοιράσαμε και στη γειτονιά.
    Έπρεπε να το πω να φύγει το βάρος αν και μεταξύ μας …πούπουλο ήτανε! Όσο για τη Γερμανίδα, να της το πεις να το ξέρει για να τον κάνει κι εκείνη (είμαι σίγουρος) χαλάλι!
    Σύμπτωση πάντως ε, (πλην του Καμπάνη;;; ) όλοι εδώ γύρω να ‘χουμε τη φωλιά μας στη μπλογκόσφαιρα…
    Αυτός είναι κύκλος!
    Καλομήνα!

  3. να ‘ναι καλά η μάνα σου κι ο αδελφός της να ξανακάνουν και του χρόνου τέτοιους Μάηδες, υπέροχοι! καλά κι εσύ τι να πω… θεός τα σέβη μου και καλό μήνα 🙂

  4. Καλό Μήνα από την Αθήνα… Μα τι Μάης ήταν αυτός όμως αν το καλοσκεφτείς… Τόσα χρόνια μετά και ακόμα τα μάγια του κρατάνε γερά….:-)

  5. Καταπληκτικό! Δεν ήξερα τα του εθίμου, ξενέρωτοι εμείς οι κάτω από τ’ αυλάκι εντελώς…
    Ε, μα είσαι μάγος τελικά. Μπράβο, που τα κατάφερες! Καλό μήνα!

  6. @μελισσούλα.
    Έ, όχι και Θεός! Της έχω κάνει και πιο θεα-ματικές τούμπες…

    @fevis.
    Βρε μπας και φταίει το μαγιόξυλο και το κλήμα;

    @Scalidi.
    Λίγα λόγια για τους κάτω από τ’ αυλάκι. Μόλις παρέλαβα παστό, λουκάνικο, λάδι και το κορυφαίο μέλι! Εκεί να δεις θρύλους!

    @Ελένη.
    Άντε να ξαναγεμίσει, να επανασυναρμολογηθούμε κι εμείς, αυτό δεν ήτανε τριήμερο, τίνει σε δεκαήμερο!

    @Νina C.
    Του χρόνου στο κατώφλι σου, κοριτσάκι…

    @despinarion.
    Μα τον άφησα πάνω από το πανωκάσι της πόρτας μου στο Ματογιάννι. Επίτηδες, τιμής ένεκεν για τα είκοσι και πλέον χρόνια.
    Μακάρι να βρω μόνο το καρφί!

  7. Σε είχα προειδοποιήσει:όταν πίνει ο άνθρωπος κάνει κουταμάρες , που μπορεί να τις πληρώνει μια ζωή,

  8. χριστός ανέστη, χρόνια πολλά, τη μαγιάτικη έξαρση με τα χρώματα, τα αρώματα και τις γεύσεις να τη ζείτε και να μας τη δείχνετε κι εμάς…
    🙂
    και του χρόνου!

  9. @Magica de Spell.
    Καλά για τη «μυρωδάτη» φιλενάδα σου θα μπορούσα τότε να τον πάω και κολυμπώντας.

    @witch of daffodils.
    Καλό μήνα!

    @Σελιτσάνος.
    Πολύ αφρό τρούφας έφαγες μου φαίνεται και φούσκωσες. Κάνε μια βόλτα να χωνέψεις.
    Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράμα από την κουταμάρα!
    Τους είδαμε και τους …έξυπνους. Από τη μύτη πιάστηκαν!

    @eleni.
    Αληθώς!

  10. Για μέχρι χτες ,σε διαβεβαιώ, ήταν στη θέση τους. Επειδή όμως μου έχουν κλέψει μάη, μέχρι και την δεύτερη βδομάδα… δεν εγγυόμαι δια τας εξελίξεις.
    Αλλά να σημειωθεί ότι αν συλληφθείς στις μέρες μας να κλέβεις μάη, μπορεί να πας και «για φθορά ξένης περιουσίας» για να μην πω και για …τεντυμποϋσμό!

  11. Α-ψο-γος!
    Κι εγώ πρωτίστως με κλεμμένα λουλούδια την «έριξα » τη δικιά μου… και μετά από λίγα χρόνια τη φλόμωσα βεβαίως στα «παπάρια κόκκορα στα κάρβουνα» και τους «λιαστούς όρχεις χταποδιού»…
    έτσι είναι…
    «μ’ όποιο δάσκαλο καθίσεις….»

  12. υπεροχα στεφανια!
    πολυ ωραιο μπλογκ!
    ετσι ειναι, οι ανθρωποι που τους αρεσει η καλη ζωη, τα ομορφα πραγματα, τους αρεσει κ το καλο φαι!
    Ολα στα καρβουνα λοιπον!
    Να σαι καλα!

  13. @D.T.
    Θα τη μάθω τη διεύθυνσή σας καλέ κυρία, δεν θα τη μάθω; Και τότε… ένα σωρό μάηδες… να ‘χετε να καίτε τ’ Άιγιαννιού!

    @Ζέπος.
    Εσύ το μέιλ που έλαβες εν τω μεταξύ, ενέχει ρόλο πρόσκλησης να μην ξεχνιόμαστε.

    @Αστεροιδ
    Και το κλέψιμο έχει άλλη χάρη.

    @Κοπολοζο.
    Δεν προλαβαίνω να σου πω κι άλλα κόλπα μικρέ.
    Έχω να καθαρίσω κάτι περκόχανα γιατί ήγγικεν η ώρα της Σούπας!

    @καπάτος.
    Α, καλά εδώ χειμώνιασε. Βρέχει…

    @αλζαπ.
    Α, καλά, τώρα προκόψαμε.
    Αν έχεις χρόνο έλα ξύσε με γιατί δεν προλαβαίνω.

    @ιωάννα.
    Καλώς την …αναστενάρισα.

    @τσαπερδόνα.
    Αν το αντέχει ο «Μπούκλας» έλα εσύ και το κάνουμε Χαβάη το νησί να μοιράζουμε μεσοκαλόκαιρο …στεφανάκια!

  14. Τόστειλα για μελέτη!
    Σαβ χωριανός ρε Δημήτρη δεν έχω καταλάβει καλά, τι είναι αυτή η περιφερόμενη ανά την ήπειρο σούπα!
    Πως δεν σας .. χύνεται… θαύμα!

  15. Υπεροχο ποστ Δημητρη!!!
    Δωρακι για μενα που το ανακαλυψα σημερα, το ειχα μεγαλη αναγκη ενα τοσο σπαρταριστο και χαριτωμενο κειμενο. Ευχαριστω:)))
    ..προπερσυ ειχα ανεβασει ενα ποστ νοσταλγικο, αλλα φετος δεν ειχα και πολλα κεφια..

  16. Πρωτη αναγνωση – πρωινη για μενα – γεματη χρωματα και αγαπη, τι πιο ομορφο για πρωι Πρωτομαγιας! :)) ασε που καποια στιγμη με επιασα να σου φυλαω τσιλιες! φιλια!

  17. εκείνη η «απουσία» στο τέλος με αποσυντόνισε

    πάντα άδειο το απουσιολόγιό σου εύχομαι, ανέφικτο μεν αλλά ευχή είναι, απο ψυχής

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s