Αποσπερίδες

«Μου αρέσει που υπάρχει και αυτή η Μύκονος», ήταν το θερμό σχόλιο καλής μου φίλης, αναφερόμενης στις εκδηλώσεις που διοργανώνουμε στη Scala.
Μα αυτή η Μύκονος, υπήρχε και θα υπάρχει. Όπως υπάρχουν ανάλογες νησίδες σε κάθε κοινότητα ανθρώπων. Τέτοιες νησίδες στον δικό μας τόπο, είναι κι άλλες.
Όπως αυτή με τις αποσπερίδες του Παναγιώτη Κουσαθανά, στη ΣΤΕΓΗ  που ο ίδιος ίδρυσε και δώρισε στον Δήμο Μυκόνου.
Όπως εκείνη του αρχαιολόγου Παναγιώτη Χατζηδάκη, που οργανώνει τις Κυριακές συναντήσεις Ιστορίας και Πολιτισμού στον φιλόξενο χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου.
Όπως είναι και οι παρέες που αντιστέκονται κι ας συνυπάρχουν με όσα αρνητικά ξεβράζει το κύμα. Γιατί αυτό έτσι είναι. Κι ας μη μας παρασύρει o μέσα μας Star chanelισμός. Η εικόνα έχει μύριες αναγνώσεις και καλό είναι να παίρνει ο καθένας αυτή που του ταιριάζει.
Καληώρα ο Χρήστος Βακαλόπουλος, σε κείμενο με τίτλο «Συμβουλές για το καλοκαίρι», έγκαιρα όσο και σαρκαστικά πήρε τη δικιά του:
«Πάντως, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε, είναι να αποφύγουμε τα πολυσύχναστα μέρη, να μην εμπλακούμε στα δίχτυα του στρατοπέδου απόλαυσης της Μυκόνου ούτε στον ιστό της αράχνης που υφαίνεται στη Ρόδο. Να ανακαλύψουμε κάτι ερημικό, κάτι που να φέρνει προς τα Κουφονήσια […]
να έχουμε κάτι να λέμε το χειμώνα, ότι συναντήσαμε τους βαρβάρους, ότι μείναμε μια βδομάδα στο μοναδικό χωριό της περιοχής που δεν έχει ηλεκτρικό και την κάναμε ψώνιο.
Κι όσοι είναι λίγο καλλιτέχνες ανάμεσά μας, ας συνδυάσουν τον παραθερισμό με την πολιτιστική αποκέντρωση, δέκα να μεζευτούνε και να ξέρουν ανάγνωση, η επιχορήγηση δεν τους ξεφεύγει με τίποτα, λίγος Μπρεχτ μετά το απογευματινό μπάνιο δεν βλάπτει. Καμμιά ζωγραφική σε ανοικτούς χώρους, καμμιά συναυλία έντεχνης μουσικής, σοβαρή, ποιοτική… Είναι γνωστό ότι η επαρχία στενάζει από τα υποπροϊόντα της κουλτούρας, λέγεται μάλιστα ότι σ’ όλα τα χωριά βλέπουν τηλεόραση κι ακούνε ραδιόφωνο χωρίς να ντρέπονται, το θεωρούν φυσιολογικό και το ομολογούν ανοιχτά. Και να σκεφτεί κανείς ότι ούτε ένας απ’ αυτούς δεν δουλεύει σ’ αυτά τα μέσα επικοινωνίας, πρόκειται για παθητικούς δέκτες που η μόνη τους ευκαιρία να γνωρίσουν τους πομπούς είναι στις διακοπές, στις παραλίες…»
Χρήστου Βακαλόπουλου, Από το χάος στο χαρτί, Εστία, 1995, σελ. 31-34 *.
ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΣΠΕΡΙΔΕΣ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ
[…]
—7 Φεβρουαρίου 2010, Κυριακή, 7 μ.μ.
Προβολή και συζήτηση πάνω σε τρεις ταινίες μικρού μήκους με ουσιαστικό περιεχόμενο, που θα τις προλογίσει ο εκπαιδευτικός κ. Μάνος Κουμπαρέλης:
α. Chicken a la carte (2006, F. Dimadura)
β. Τι είν’ αυτό; (Κ. Πιλάβιος, 2007, με τον νεαρό Μυκονιάτη ηθοποιό Παναγ. Μπουγιούρη), και
γ. The red balloon (A. Lamorisse, 1956).
—21 Φεβρ. και 7 Μαρτ. 2010, Κυριακή, 7 μ.μ.

Διπλό αφιέρωμα στον αλησμόνητο Έλληνα διηγηματογράφο Γιώργο Ιωάννου (1927-1985).

—21 Μαρτίου 2010, Κυριακή, 7 μ.μ.

Προβολή της ταινίας Becket (1964) των Π. Glenville και J. Anouilh με εξαιρετικές ερμηνείες των P. O’Toole, R. Burton και J. Gielgud.

—11 Απριλίου 2010, Κυριακή, 7 μ.μ. (τελευταία αποσπερίδα)

Τρεις ξένοι περιηγητές ο J. Galt, ο C. Rand και ο G. Galt (1810, 1960 και 1980, αντιστοίχως) επισκέπτονται τη Μύκονο και καταγράφουν εξόχως ενδιαφέρουσες και ιλαροτραγικές πληροφορίες για το νησί εκείνων των χρόνων.

~~~

Σημ.: -Αναφορικά με τη ΣΤΕΓΗ του Κουσαθανά ένα κλικ ΕΔΩ θα μας αποκαλύψει το μικρό θαύμα που συντελείται σε μια γειτονιά της Χώρας, με αμείωτο τα τελευταία τρία χρόνια ενδιαφέρον.

-Για τον Βακαλόπουλο (που έφυγε πρόωρα σαν χτες 29 Ιανουαρίου του 1993) βλέπε και oxy-moron

Advertisements

6 thoughts on “Αποσπερίδες

  1. Μα φυσικά υπάρχει κι αυτή η Μύκονος και, όπως πολύ σωστά λες, πάντα θα υπάρχει. Όπως θα υπάρχουν και κάποιοι ευαίσθητοι, σκεπτόμενοι άνθρωποι – Μυκονιάτες ή «ξένοι» – που βλέπουν και νοιώθουν λίγο διαφορετικά τα πράγματα… Δεν είναι πολλοί, αλλά σε κανέναν τόπο δεν είναι πολλοί. Παντού λίγοι είναι, αλλά κάνουν την διαφορά – αρκεί να προβάλλεται κάπου, κάπως αυτό, που κάνουν, κι αυτή η Μύκονος κάπτω από την επιφάνεια.
    Τώρα με το Διαδίκυο είναι πολύ πιο εύκολο το έργο της προβολή, πιο φθηνό και πιο άμεσο. Στο χέρι μας είναι, λοιπόν, όσοι πιστεύουμε σ’ αυτήν την Μύκονο να κάνουμε ό,τι μπορούμε ο καθένας!
    Κι εσύ, Δημήτρη, κάνεις κιόλας πολλά κι έχεις την δέουσα ανταπόκριση!
    🙂

  2. Κι όσο σκέφτομαι ότι όλ’ αυτά γίνονται χωρίς τη διαμεσολάβηση αυτοκινήτων ή άλλων οχημάτων αλλά με τα ποδαράκια σας…!
    (Αδικία κύριοι!!!Εμείς,δηλαδή,γιατί πρέπει να ζούμε μ’ ένα κλειδί αυτοκινήτου στο χέρι;!!!)

  3. @selitsanos: Καλή ιδέα αυτή η «λύση» αλλά είμαι περίεργος: Είχατε κάποιον συγκεκριμένο ή συγκεκριμένους που ίσως να τους φαινόταν «χρήσιμες» αυτές οι λύσεις .. συντόμως;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s