Σε είδα στα 16 μέτρα… R.I.P.

Σε είδα απόγευμα Σαββάτου, στα δεκάξι μέτρα μπρος μου. Κατέβαινα την Ιπποκράτους, λίγο μετά την Παπατσώρη. Προφανώς σε είδε πρώτος ο ταξιτζής κι είχε κάνει ήδη την απαραίτητη κίνηση του τιμονιού επί δεξιά.

Σκύβοντας ελαφρά με την τεράστια βαλίτζα στο πλάι:

-Σταθμό Πελοποννήσου, είπες (ή μήπως ήτανε Λαρίσσης; …δεν θυμάμαι).

Έγνεψε ο ταξιτζής θετικά μένοντας ασάλευτος στον χρυσοποίκηλτο θρόνο του. Έσυρες τη βαλίτζα πίσω. Κατέβηκα να βοηθήσω, τα είχες ήδη καταφέρει με το χάσκον πορτ μπαγκάζ. Κάθησα εγώ μπροστά πλέον, προσφέροντας την πίσω θέση, έτσι από πετριά ευγένειας.

-Δεν ήξερα πως ήτανε τόσο βαριά, είπε η σωφεράτζα καθώς μπήκες.

-Δεν πειράζει, αυτό ή το ‘χεις ή δεν το ‘χεις, μίλησα πρώτος εγώ, εκνευρισμένος που έκανε και πνεύμα το απαίδευτο γαϊδούρι με τιμόνι.

-Εγώ όμως δεν το ‘χω, είπες κι έννιωσα ήδη από την πρώτη σου κουβέντα την ένταση.

Στρίψαμε Καλλιδρομίου… χαμογελούσαν πλάι μας αμέριμνα στο Τμήμα τα όργανα της Τάξης. Γωνία Τρικούπη και Καλλιδρομίου ξέφυγε μια ντομάτα απ’ τον πάγκο του μανάβη. Έσπευσε ένα των οργάνων  και την έλιωσε με τη μπότα. Ήτανε σάπια, δικαιολογήθηκε, στην  κυρία που έσκυβε ήδη να την πιάσει. Κοκκίνησε η άσφαλτος ψηλά στην Χαριλάου Τρικούπη. Η ένταση ήταν εμφανής κι ακόμα εμφανέστερη η αδυναμία κατανόησης και ερμηνείας των φαινομένων. Ξέσπασε η γυναίκα στο σαρδόνιο χαμόγελο του οργάνου μ’ ένα: κρίμα, ήταν μια ντομάτα πολλά υποσχόμενη.

-Μα που πάτε; Έχει Λαϊκή η Καλλιδρομίου μέρα Σάββατο… βιάζομαι, θα χάσω το λεωφορείο, διαμαρτυρήθηκες από το πίσω κάθισμα.

-Εγώ απλά ζήτησα Μεθώνης και Ζωσιμαδών, χαμηλά στην Καλλιδρομίου… είναι το παζάρι των Δρόμων!

-Οι δρόμοι είναι κλειστοί από το παζάρι της Λαϊκής,  δεν το βλέπετε;

-Προφανώς συμβαίνει το ίδιο για σας, μόνο που χάνετε το δικό σας λεωφορείο με το δικό μου ταξί και σας βρίσκω λίγο επιθετική…

-Μα έπρεπε να πάμε ευθεία και στρίψαμε δεξιά..

-Το βλέπω, πολύ δεξιά το πήρε…

-Δεν φταίει, …εσείς του είπατε.

-Εγώ είπα απλά: Μεθώνης και Ζωσιμαδών από Καλλιδρομίου, μπορώ να πάω και με τα πόδια, αλλά όχι και να με αφήσετε στην Ιπποκράτους.

-Μα είναι πεζόδρομος η Μεθώνης, μπορείτε να πάτε με τα πόδια. 

-Παραλογίζεσθε και προφανώς δεν ευθύνομαι για το λεωφορείο. Να βοηθήσω θέλω. Προτείνω να κατεβούμε την Αραχώβης και να φύγετε από Στουρνάρη. Βλέπω και ΜΑΤ στην Ζωοδόχου Πηγής, υπάρχει μια ένταση αλλά δεν βρίσκω λόγους να την φέρουμε και μέσα σ’ ένα ταξί.

-Μα τι λέτε; Χάνω το λεωφορείο, σας λέω.

-Το έχετε χάσει ήδη πριν μπείτε σε τούτο το ταξί καλή μου. Να δείτε εδώ παρακάτω, γωνία Μεσσολογίου και Τζαβέλα μπορεί ακόμα μια ντομάτα να πάει στα χαμένα. Ένα τόσο δα μικρούλι ντοματάκι κόκκινο της νειότης, της φωτιάς και της ελπίδας μπορεί να πάει από μπότα μπάτσου. 

Σε λίγο χάθηκε κατεβαίνοντας τη Στουρνάρη. Πίσω σηκώνονταν  καπνοί, ακούγονταν κρότοι και δεν ήταν φευ της εξάτμισης του Ταξί. Κοκκίνησε η άσφαλτος γωνία Τζαβέλα και Μεσσολογγίου. Η ένταση ήταν εμφανής κι ακόμα εμφανέστερη η αδυναμία κατανόησης και ερμηνείας της εν ψυχρώ δολοφονίας ενός παιδιού. Ξέσπασαν τότε  γυναίκες κι άντρες στο σαρδόνιο χαμόγελο της εξουσίας  με μια πανστρατιά κι ένα: κρίμα, ήταν ένα παιδί, πολύ περισσότερο …ένα παιδί πολλά υποσχόμενο.

Δεν ξέρω που πήγες, σε ποια πόλη, αν άκουσες τα νέα στη διαδρομή, ήταν παιδί στα δεκαέξι του, δεν ξέρω αν κάηκε και η δικιά σου γειτονιά. Δεν είδα καν’ το πρόσωπό σου. Κι ούτε θα το κάνουμε εδώ σελίδα της Athens Voice. Κλέβω τον τίτλο της γνωστής στήλης, όχι από καμιά διάθεση επικοινωνίας, αλλά γιατί αυτή η εικόνα των ανθρώπων που ταξιδεύουν διαρκώς -έστω και διανύοντας την ελάχιστη απόσταση από το σπίτι ως το περίπτερο στη γωνία, ή φεύγοντας απλώς με μια βαλίτζα φορτωμένοι άγχος κι αυτή την απίστευτη ασυνενοησία στην καθημερινότητά τους μ’ ενοχλεί, με απωθεί, με θλίβει. Κι ακόμα περισσότερο με θλίβει που όλα αυτά συμβαίνουν μέσα μας και γύρω μας και συμμετέχουμε σ’ ένα αλισβερίσι χωρίς να υπολογίζουμε το πιο σιγουρο από τα δεδομένα μας πως «η ψυχή μας αύριο κάνει πανιά» και το μόνο που χρωστάμε μέσα μας και γύρω είναι αγάπη, έγνοια και καλή καρδιά.

Βλέπεις σήμερα πόσο σοβαρότερα πράγματα έχουμε να συζητήσουμε; Τινάχτηκε το καπάκι στον αέρα, η κατσαρόλα δεν άντεξε τόσο θυμό συσσωρευμένο εντός της. Και να σου πω την αλήθεια σήμερα αισθάνομαι την ανάγκη να δηλώσω μια και μοναδική ιδιότητα :

Πατέρας δεκαεξάχρονου!

κι αυτή είναι πιστεύω η πιο σημαντική απ’ όλες!

Ο γιος μου πίσω στο νησί -κι ο κάθε γιος μου, γιατί παιδιά μας είναι τα παιδιά του κόσμου- φοράει τα ίδια ρούχα με τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, έχει το ίδιο χαμόγελο, έχει την ίδια φλόγα στην καρδιά, είναι ευτυχώς καλά,

κι όποτε τραγουδά:

«…Κόμμα και ρετσίνα
κι άσματα επινίκεια
Είμαι δεκαεξάρης
σας γαμώ τα Λύκεια…»
σίγουρα έχει τους δικούς του λόγους και τα δίκια του!
Αντ’ αυτού λοιπόν κατεβαίνω σε λίγο στην πλατεία, στην όποια ζωντανή πλατεία εκεί έξω!
Update:
Αν αύριο υπάρχει αυτός ο τόπος
κι αν αύριο υπάρχει κυβέρνηση σ’ αυτόν τον τόπο,
τότε να μου το θυμηθείτε θα βγει και θα ρωτήσει:
-Ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο;
Κι ύστερα θα γίνει …Τριανταφυλλίδης
και θα την κάνει για Παρίσι!
Advertisements

34 thoughts on “Σε είδα στα 16 μέτρα… R.I.P.

  1. 7/12/2008 Τι φταίει για τη δολοφονία του αδικοχαμένο παλικαριού?

    Η αποχουντοποίηση δεν έγινε ποτέ στην αστυνομία και τον πολιτικό χώρο. Η κουλτούρα «Είμαι η εξουσία και κάνω ότι γουστάρω» συνεχίζεται μέσα και έξω από την βουλή. Για όσους δεν καταλαβαίνουν: Η κουλτούρα διαμορφώνεται στην κορυφή και κατρακυλάει προς τα κάτω. Η ανυπαρξία ηθικών αξιών στην κορυφή όπλισε και θα οπλίζει το δολοφονικό χέρι του εκάστοτε αστυνόμου και του καταχραστή εξουσίας για προσωπικό όφελος. Η χούντα, το χρηματιστήριο, οι υποκλοπές, τα ομόλογα, το βατοπέδι και ο δολοφόνος μπάτσος είναι τα εγκληματικά προϊόντα αυτής της κουλτούρας.

    Ποιος φταίει? Όλος ο πολιτικός κόσμος που δεν κάνει τίποτα για την αλλαγή αυτής της κουλτούρας.

  2. Αν αύριο υπάρχει αυτός ο τόπος
    κι αν αύριο υπάρχει κυβέρνηση σ’ αυτόν τον τόπο,
    τότε να μου το θυμηθείτε θα βγει και θα ρωτήσει:
    -Ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο;
    Κι ύστερα θα γίνει …Τριανταφυλλίδης
    και θα την κάνει για Παρίσι!

  3. Τι γίνεται ρε Δημήτρη, τι γίνεται γύρω μας, τι γίνεται γύρω από τα παιδιά μας;

    Πώς καταφέρνεις να το αφήσεις ελεύθερο στον κόσμο και να κοιμασαι το βράδυ χωρίς να τρέμεις;

    Σκατά. Όλοι 16ρηδες είμαστε – ή θέλουμε να ήμασταν ακόμη. Όλοι θέλουμε να τους γαμήσουμε τα λύκεια – ή θέλουμε να τα γαμάγαμε ακόμη.

    Απόψε, κάποιοι καίνε πόλεις, κάποιοι λουφάζουν πίσω από τις διαφανείς ασπίδες τους και κάποιοι (δύο γονείς συγκεκριμένα) ετοιμάζονται για κηδεία.

    Σκατά κι απόσκατα.

  4. μέσα σ’ όλα αυτά τα σκατά
    να σας χαίρεται ο γυιός σας,
    όλα τ’ άλλα δυο μέρες τώρα τάπαμε
    και τα λέτε όλα και στην ανάρτησή σας.
    να πω καλό βράδυ, τι καλό βράδυ, τέλος πάντων.

  5. Κρίμα.

    Που λαχταρούμε – δείλει ως φαίνεται – να ασκήσωμεν τα λίγα δευτερόλεπτα της εξουσίας μας, σε τάξεις σχολικάς ή σε γκισέδες υπηρεσιών ή σ’ αίθουσες πλήρεις δικοπτών του ρεύματος, εις βάρος διάφορων κατά συγκυρίαν αθώων.

    Κρίμα που κάποιους τοιούτους εξ’ημών οπλίζουμεν με σφαίραν.

    Η βέργα, η μη εξυπηρέτησις ή η διακοπή του ρεύματος ωχριά στη δύναμή της…

    Είδατε, καλοί μου, πόσον καλά σωρρεύουμεν κακίαν οι ανθρώποι;

  6. Έχετε ξεφτιλίσει την Ελλάδα με φόντο τον χαμό ενός παιδιού άχρηστοι δημοσιογραφίσκοι και λοιποί.
    Βρήκατε ώρα να πουλήσετε λύπη και οδυρμό. Πού είστε όλοι εσείς όταν χάνονται εκατοντάδες παιδιά σρην άσφαλτο. Πού είστε όλοι εσείς όταν χάνονται παιδία και αθώοι στους πολέμους.
    Κρίμα για τον Αλέξη αλλά πιό κρίμα για ακόμα πιο αθώα ανώνυμα παιδιά που φεύγουν.
    Αυτό λοιπον σας εκφράζει?? η αναρχία??
    Φάτε την και λουστήτε την λοιπόν. Αλλα αν δω κάποιον απο τους αναρχικούς στην αυλή μου όχι όπλο αλλά πολυβόλο θα βγάλω.
    Η αστυνομία καλά κάνει και δεν τους σταματάει γιατί πάλι εσείς θα βγείτε και θα μιλάτε για χούντες. Εκεί μας φτάσατε…
    Κρίμα και πάλι κρίμα για αυτούς που χάνουν τις περιουσίες που με κόπο φτιάξανε

  7. ΟΤΑΝ ΟΛΗ Η ΧΩΡΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΘΡΗΝΟΙ ΒΟΥΒΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ..ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ,ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΑΣ ΤΟΥΣ ΠΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΙ ΒΡΗΚΑΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΟΣ.ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΟΛΟΥΣ ΝΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΑΙ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ ..ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΓΝΩΜΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΕΠΡΕΠΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΘΡΗΝΙΣΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ ..ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΕΒΑΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ.ΣΥΜΦΩΝΩ ΗΤΑΝ ΜΑΚΑΒΡΙΟ ΕΝΑΣ «ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ» ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ..ΣΚΟΤΩΣΕ ΕΝΑΝ 15 ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΑΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟ.ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΑΠΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ.ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΙΑ ΤΙΠΟΤΑ… ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΝΑ ΑΠΟΔΟΘΟΥΝ ΕΥΘΥΝΕΣ ..ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΑΦΡΥ ΤΟ ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΑΛΕΞΗΣ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΝΧΩΡΕΣΗ ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ…

  8. Εδώ γινεται χαμος και οι πολιτικοι αδιαφορουν και κανουν δημοσκοπησεις!!!Η Ελλαδα καιγεται απο ανθρωπους αναρχικους που εψαχναν αφορμη να βγουν στους δρομους για να κανουν φασαρια!!!Αλεξη…δεν σε ηξερα θα σε θυμαμαι ομως παντα!!ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ!!!!!!!!

    1. @ karpuzaki κλπ. τούτο μόνο συμπληρωματικά:
      «…15 χρονώ τι ‘ναι αυτό το κενό που μου κρύβετε
      ορμάει με το μπουφαν του
      Πίσω ο τόπος τυφλός κι ακυβέρνητος
      βροντάει την μπασκέτα του
      Κι όπως είμαι έτσι εγώ τερατόμορφος
      στο θόλο του απεράντου
      Πολιτείας εφιάλτης ορθός είμαι αυτός ο βυθός, ναι
      Είμαι κι όλας νεκρός, ναι
      Λυσσασμένος για φως, ναι
      Ναι, ναι, ναι…»

      (από τον «Μικρό μονομάχο» του Διονύση Σαββόπουλου)

  9. Αρχίσανε και τις δημοσκοπήσεις τώρα…
    Είμαστε αηδιασμένοι..
    Υπάρχει καμμιά δημοσκόπηση που να μετράει την ανηθικότητα την βαθιά που τόσα χρόνια βλέπουμε γύρω μας, που μας περιτριγυρίζει σαν ύαινα και μας καλεί να πουληθούμε να ξεφτιλιστούμε να χάσουμε κάθε αξιοπρέπεια;
    ΟΧΙ Έκκληση! Μην διευκολύνετε την χειραγώγηση !
    Μην απαντάτε σε δημοσκοπήσεις!
    Προσπαθείστε όλοι!
    Αξιοπρέπεια και Ελευθερία!!!!!
    Μετά όλα τα άλλα…

  10. @maria και scorpion

    Αντιλαμβάνομαι την δικαιλογημένη οργή σας,αλλά μήπως το να λέμε ότι μερικοί «αναρχικοι» κάψαν τις ελληνικές πόλεις είναι απλούστευση κι εύκολη λύση;Τόσοι πολλοί είναι πια αυτοί οι «αναρχικοί»;Μήπως συμβαίνει κάτι μεγαλύτερο,που αρνούμαστε να δούμε;Θυμηθείτε πριν λίγα χρόνια την ελβετική νεολαία να κάνει τα ίδια πράγματα στις ελβετικές πόλεις.Και το πιο σύντομο ανέκδοτο είναι «ελβετός αναρχικός».Βοηθάμε,άραγε,αυτούς που έχασαν την περιουσία τους,κρύβοντάς τους την αλήθεια;Λέγοντάς τους δηλαδή ότι μερικοί κακοί «αναρχικοί»,»αντιεξουσιαστές» ή ότι άλλο,σας τα κάψαν κι επομένως αν τους εξαφανίσουμε,όλα θα επανέλθουν στη θέση τους;Θα επανέλθουν;Μήπως άραγε πρέπει ν΄αναρωτηθούμε αν άρχισαν να μας «γαμούν τα λύκεια»;Αν έχουμε κι εμείς ευθύνες για όλ΄αυτά;
    Τέλος το να επισημαίνεις ότι ο συγκεκριμένος φόνος,που έγινε αναίτια από έναν άνθρωπο ταγμένο από μια εξουσία-που εμείς εξουσιοδοτήσαμε-να φυλάει την τάξη και την σωματική μας ακεραιότητα,έχει σαφείς πολιτικές προεκτάσεις,δεν σε κάνει υποχρεωτικά λάτρη της «αναρχίας».
    Ψυχραιμία και περίσκεψη λοιπόν!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s