…λαχταριστά και πολύ deliciοus!

Οι περισσότεροι, συνοδεία Παπαχελά ή Νικολακόπουλου, πιθανόν ακόμα τότε να αγωνιάτε για το χρώμα που θα ‘χει ο μεσίας που θα αναλάβει δόξη και τιμή να σώσει την Αμερική. Μαύρο ή λευκό; Το ίδιο βράδυ, εμείς -καλώς εχόντων των πραγμάτων- θα έχουμε ήδη παραλάβει (με courier πάλι) τα πρώτα μας Lactarius delicious.

Μανιτάρια καθώς ακούμε ιδιαίτερης γαστρονομικής αξίας, πελοποννησιακά και άγρια, τα οποία κατά πως τους πρέπει οφείλουμε να υποδεχθούμε, να περιποιηθούμε και να καταναλώσουμε εν τιμή!

Πάσα ως τότε προσφορά περί του πρακτέου δεκτή και θα εκτιμηθεί δεόντως.

Τα Lactarius delicious ή Saffron Milk Cap, ανήκουν στην οικογένεια Russulaceae. Ναι ακριβώς στην όπως την διαβάζετε: Ρουσου(νε)λάτσε, άρα εκλεκτή η συγγένεια.

🙂

Το φωτογραφικό υλικό δανειστήκαμε από το Australian fungi – A blog!

Advertisements

19 thoughts on “…λαχταριστά και πολύ deliciοus!

  1. Ωραία κι αυτά τα μανιτάρια. Εγώ έχω μείνει στα γρεβενιώτικα, της πατρίδας μου. Όλο το αναβάλλω αλλά είναι καιρός να ανηφορίσω κατά τα βόρεια και να ανεβάσω και φωτογραφία 🙂

  2. Δε φτάνει που μας κάνετε ζήλεια-ψώρα,θέλετε να σας πούμε και πως θα τα μαγειρέψετε!Να τα φάτε ωμά κύριε!Ορίστε μας!!!

  3. καλημέρα…από Γρεβενά ,την πόλη του ΜΑΝΙΤΑΡΙΟΥ.
    Αυτή την εποχή άρχισαν να βγαίνουν τα άγρια μανιτάρια.
    Δεν έβρεξε φέτος πολύ . Εσείς όμως βλέπω πως είχατε παραγωγή.
    Συμβουλές και συνταγές για τα μανιτάρια θα βρήτε στο βιβλίο μου : ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ …από το δάσος στην κουζίνα.
    Ευχαριστώ για την φιλοξενία

  4. Βλέπω συνταγή κανείς! Ούτε καν’ η Δήμητρα Βέργου δεν κατέθεσε σχόλιον βοηθείας.
    Κι ύστερα θέλετε και μεζέ. Σιγά!
    Αλλά είστε έτσι κι αλλιώς καλοδεχούμενοι, φρόντισε ο αποστολέας για τη σχετική θεωρητική επένδυση. Εξάλλου είναι και η πάντα πρόθυμη Θάλεια που έσπευσε να συνδράμει στέλνοντάς με από κει που ‘ρθα …απ’ το βουνό στη θάλασσα και έτερον δεν έχω να προσθέσω προσώρας.

  5. @dora tsirka.
    Μα σε σένα -για τον περί έμπνευσης λόγο- θα αφιέρωνα το προηγούμενο ποστ ευχαρίστως. Τρώγοντας έρχεται…

    @μάτζικα.
    Ντροπή σου και που το σκέφτηκες!
    Προλαβαίνεις.

    @witch of daffodils.
    Ήμουνα σίγουρος ότι τα όνειρά σας έχουν χρώμα.
    Χάρισμά σας η ανατροπή.

    @σελιτσάνος.
    Ωμά, βεβαίως.

    @Λουΐζα
    Έλα μου ντε! Ευχαριστώ καλή μου.

    @Δήμητρα Βέργου.
    Δεν είχαμε παραγωγή αν κατάλαβες αλλά είχαμε …παραλαβή.
    Πεσκέσι από ορεινή Πελοπόννησο.

    @Gianni.
    Σούπα …τσ τσ τσ… είπαμε να πιούμε κανένα κρασί.

    ——————————-
    @
    Τι έγινε τελικά; Μείναμε από συνταγές;

  6. Φίλε Μήτσο χαίρε! Μιας και Lactarius και delicious είναι τα παραληφθέντα, έχω να σου προτείνω την Τσοτυλιώτικη συνταγή που΄φκιανε η γιαγιά μου με «μαν’τάρες» Δυτικομακεδόνικες. Όπως είναι γνωστό, τα Γρεβενιώτικα μανιτάρια είναι πολύ νόστιμα. Αυτή τη νοστιμιά τους, την εκμεταλλεύονταν το λοιπόν οι βρώσκοντες τοιουτοτρόπως:

    Αφού καθάριζαν τα μανιτάρια, έτσι όπως ήταν ολόκληρα, τα έβραζαν (δεν τα ζεμάτιζαν!) για κανα πεντάλεπτο σε αλατισμένο νεράκι μέσα στο οποίο είχαν ρίξει και μια σταλιά ξύδι για να βγάλουν μέρος της νοστιμιάς τους. Μετά τα στράγγιζαν, τα έκοβαν χοντρές σχετικά φέτες, τα αλάτιζαν ελαφρά, τα αλεύρωναν και τ΄άφηναν στην άκρη.
    Μετρούσαν το ζουμί από το βράσιμο, πρόσθεταν νερό ώστε να προκύπτει μια κούπα για καθέναν και το κρατούσαν ζεστό, αλατίζοντάς το κατά το δοκούν. Για κάθε κούπα ζωμού υπολόγιζαν μια – μιάμιση μεγάλη κουταλιά αλεύρι, το οποίο καβούρντιζαν σε στεγνό τηγάνι μέχρι ν’ αλλάξει χρώμα. Κατόπιν έριχναν σιγά σιγά το ζεστό ζωμό ανακατεύοντας συνέχεια για να μη σβολιάσει (αλά μπεσαμέλ) μαζί με μια δυο ολόκληρες σκελίδες σκόρδο και μια γενναία κουταλιά βούτυρο. Μόλις έδενε ο χυλός – «αλευριά» τ΄όνομά του – τον πασπάλιζαν με καρύδια χοντροκομμένα και περιέχυναν κάθε πιάτο με μια κουταλιά βούτυρο λιωμένο μαζί με κόκκινο πιπέρι (νάχει τ΄άρωμα).
    Τότε, τηγάνιζαν τ΄αλευρωμένα μανιτάρια (ίσαμε να κρυώσει λίγο η αλευριά) κι άρχιζε το πανηγύρι, με συνοδεία ερυθρού …
    Καλοφάγωτα!

  7. λοιπόν, επειδή μανιτάρια δεν μπορώ να μαζέψω λόγω ελλειπών γνώσεων έκανα κάτι πολύ ασφαλές και πάρα μα πάρα πολύ νόστιμο. Μπρι με μαύρη τρούφα… συνδυάζω και τα δυο τελευταία ποστ όπως κατάλαβες!
    Καλημέρα 🙂

  8. Την αγωνία του αποστολέα τη συμμερίστηκε ποτέ κανείς πουλλλλάκια μου…??????? Μπουρλότο στο πόρτα πόρτα , μου την έκανε τη ζημιά….. ( γι’ αυτούς φταίει το παπόρι που δεν άφησε τον Πειραιά Τριτιάτικα…). Πάρτε ρε κανα τηλέφωνο να μου πείτε πως φτάσανε…!!!!!!!!

  9. @Aspa
    Είσαι Θεά, πάντα…
    Χαθήκαμαν ωρέ!

    @Μελισσούλα,
    Να την προσέχεις την τρούφα τα βράδια, κάνει βαρύ ύπνο.

    @Joris.
    Δεν παίζεσαι εσύ φίλε μου.
    Την επόμενη να τα φέρεις αυτοπροσώπως.

    @Βέργου Δήμητρα.
    Είμαι σίγουρος ότι μπορείς και καλύτερα, Δήμητρά μου.
    🙂

    @Σελιτσάνος.
    Όχι θα τ’ αφήναμε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s