Home

Ήταν μια εκδήλωση συγκλονιστική στη μνήμη ενός παιδιού που έφυγε άδικα.

Με την καρδιά στην άλλη άκρη του κόσμου, στους δικούς του ανθρώπους, στην οικογένεια και στους φίλους του, η έκφραση συγνώμης κι ένα σιωπηλό αντίο, ήταν το ελάχιστο που μπορούσε να κατατεθεί μπροστά στο σύμβολο της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας της Μυκόνου, τη Μαντώ Μαυρογένους.

Mykonians express their sorrow for the loss of Doujon Zammit

August 3rd. Manto Square at 20h00. We were there to express our support to the family as well as our anger for the loss of D. Zammit.

Πλατεία Μαντώς Μαυρογένη 03.08.08

Μια ανθρώπινη αλυσίδα αγκαλιάζει τον Γιαλό της Μυκόνου

Σήμερα είμασταν σιωπηροί από σεβασμό στην μνήμη του Doujon Zammit

Ας μην ελπίζουν όμως οι μεγαλόσχημοι νταβατζήδες που έλαμψαν δια της απουσίας τους  ότι θα υπάρξει έλεος από δω και μπρος.

Εμείς θα συνεχίσουμε δυναμικά με στόχο έναν άλλο πολιτισμό γιατί νοιώσαμε πολύ δυνατό

ετούτο το χαστούκι

σαν πατεράδες και σαν μάνες!

Την ίδια στιγμή στην Αυστραλία εκατοντάδες κόσμου συγκεντρώθηκαν για τον ίδιο λόγο

Να και η ηχητική ανταπόκριση της Daily Telegraph από την εκδήλωση,

μιας και το ενδιαφέρον ήταν και είναι διεθνές:

Remembering Doujon Zammit in Mykonos: Audio from island service

και άρθρο της ανταποκρίτριας:

http://www.news.com.au/dailytelegraph/story/0,22049,24121052-5001030,00.html

Θα το ξαναπούμε:

η Νύχτα. Η Αγορά, η κοινωνική ζωή, ο ύπνος και ο ξύπνιος του νησιού, από τη νύχτα διαφεντεύονται.
Με προσβάλει η χυδαιότητα και η διαπλοκή που γίνονται κάθε μέρα ταυτόσημες με τις διακοπές στη Μύκονο
Μ’ εκνευρίζει η χαριεντιζόμενη με την εξουσία ισχύς των παρανομούντων.
Με απογοητεύει η έλλειψη αντίστασης στη σπατάλη φυσικών πόρων (ακτογραμμή-μόλυνση θάλασσας-νερό-γεωτρήσεις-φυσικό τοπίο).
Με προβληματίζει το αντικοινωνικό ωράριο των καταστημάτων.
Με θλίβει η απουσία ελευθέρων χώρων καθώς τελούν υπό κατάληψη από τραπεζοκαθίσματα, ξαπλώστρες, ομπρέλες και αυτοκίνητα.
Με ανησυχούν τέλος: το έλλειμμα δημοκρατίας, όπως αυτό εκφράζεται στην καθημερινότητά μας, η τιμωρούμενη ελεύθερη έκφραση της διαφωνίας, το κλίμα φόβου και υποταγής στις σχέσεις πολίτη-Δήμου, το αβγό του φιδιού που πυρώνουν νέοι άνθρωποι, το ανεξιχνίαστο τριών μεγάλων ενόπλων ληστειών και των αμέτρητων διαρρήξεων κ.ά.

Το έλλειμμα δημοκρατίας είναι βαριά κουβέντα για έναν τόπο. Αλλά βαρύτερo είναι όταν νοιώθεις το βάρος αυτού του ελλείμματος.
Σαν πρόβλημα όλων των μικρών κοινωνιών ίσως δεν αφορά μόνο τη Μύκονο. Υπάρχει ένας συμβιβασμός με μια κατάσταση που δεν επιτρέπει διεκδικήσεις ούτε για τα στοιχειώδη. Υπάρχει δυσκολία να φανταστούμε τη ζωή μας διαφορετική. Αλλά ακόμα και όσοι βολεύονται στη μικρή γυάλινη δημοκρατία στην οποία κινούνται, ας τολμήσουν να διεκδικήσουν το ελάχιστο δικαίωμα να πουν τη γνώμη τους αν είναι κριτική, όσο καλή κι αν είναι η πρόθεσή τους.

Διεκδικούμε τα αυτονόητα μιας ευνομούμενης πολιτείας!

https://karvouna.wordpress.com/2008/07/31/mykonos/

ΔΕς τηλεόραση του SKAI:

http://www.skai.gr/master_avod.php?id=90030

στο ράδιο:

http://www.skai.gr/master_avod.php?id=90005&cid=1012&bc=1012&lsc=2

κι ακόμα: Μοναχικός Λύκος

κι εδώ: Ξόρκια και σταράτα λόγια

και abttha

και στη Ροδιά

Σημ.: Τις 4 πρώτες φωτογραφίες

αντλήσαμε από το e-mykonos

Update: Διατί να το κρύψομεν άλλωστε; Η ζωή συνεχίζεται κι είμαστε για μια ακόμα φορά απροστάτευτοι. Δημοσίευμα «Κοινής Γνώμης», 29.07.2010 Επετειακόν!

Advertisements

27 thoughts on “Doujon Zammit: sorry

  1. Ήταν όντως συγκινητικά.. Σας ευχαριστούμε πολυ που με ξεσηκώσατε, για μια ακόμα φορά….Μακάρι αυτή η φρικτή αφορμή να γινει αρχη για τα καλύτερα που πρέπει να έρθουν….

  2. Παράθεμα: Doujon Zammit, Mykonos breaks the silence. « Z o o

  3. Αισθάνομαι ένοχος, αισθάνομαι ντροπή γιατί ένα αθώο παιδί σκοτώθηκε στον τόπο μου, ζητάω συγνώμη από τους δικούς του. Οι φουσκοτοί τι κάνουν; πιός θα τους κυνηγήσει και στην δίκη τους θα είμαι απ΄ έξω ζητώντας την μεγαλύτερη ποινή στην μνήμη του

  4. Δεν είμαι νομικός αλλά απ΄ότι ξέρω οι δικαστικοί λειτουργοί λαμβάνουν υπ΄όψιν τους το κοινό περί δικαίου αίσθημα.Εδώ τι συνέβη άραγε;

  5. Μπράβο στους Μυκονιάτες για το αίσθημα, αλλά το φρένο στην νύχτα έπρεπε να έχει μπει πολύ νωρίτερα και πριν θρηνήσουμε θύματα, έτσι δεν είναι;

  6. @Ritsa
    Έχουμε πει πολλά παλιότερα κι έχουμε ακόμα να πούμε περισσότερα.

    @Γιάννη
    Η πλατεία ήταν γεμάτη με το νόημα που έχει κάτι από …ντροπή!

    @…φίλοι
    αντιγράφω εδώ σχόλιο που άφησα μόλις στη Ροδιά:

    «Ευχαριστούμε πολύ για την γενικότερη συμμετοχή στη συζήτηση. Καλοδεχούμενα όλα τα σχόλια ακόμα και τα πικρόχολα, που φαντ άζομαι προέρχονται από συνειδητούς πολίτες, που έχουν λύσει ή τουλάχιστον έχουν συμμετάσχει στη λύση των προβλημάτων του δικού τους τόπου …γειτονιάς… πολυκατοικίας.
    Πιστέψτε με -όσο και αν σας φαίνεται παράξενο- KAI η περδικούλα μας το λέει KAI γράμματα γνωρίζουμε KAI ευαισθησίες έχουμε, αλλά το θεριό δεν «παίζεται».
    Θα ακούσετε πολλά τις επόμενες μέρες και σας θέλουμε ειλικρινά κοντά μας γιατί πάνω απ’ όλα η Μύκονος είναι ένα μικρό νησί που έρχεστε όλοι και περνάτε καλά κι αυτός είναι ο λόγος που επανέρχεστε. Και βέβαια επειδή σε ένα τόπο μαζικού τουρισμού δεν μπορούν όλοι να είναι ευχαριστημένοι λυπούμαστε που δεν μπορούμε να είμαστε πάντα καλοί.

    Όμως να ξεκαθαρίσουμε ότι όλοι μας βλέπετε σαν τόπο διακοπών.
    Εμείς όμως δεν έχουμε μόνο την όψη του τόπου διακοπών να βάλουμε σε καλή πορεία, έχουμε και την καθημερινότητά μας με τα άπειρα προβλήματα για τα οποία δεν θα ήθελα να σας κουράσω.

    Και ναι όσο και να φαίνεται αυτό παράξενο ΚΑΙ παιδιά έχουμε ΚΑΙ γονείς ΚΑΙ φίλους ΚΑΙ κοινωνικό ιστό… τραυματισμένο ίσως, αλλά στέκει εκεί με τη νησιώτικη περηφάνεια και τις δυσκολίες του, με την εργατικότητά του και την έλλειψη υποδομών και συνθηκών που αρμόζουν σε άλλες ευνομούμενες πολιτείες.
    Σημειώστε και τούτο αγαπητοί φίλοι, όσα γνωρίζετε από την Αγωγή του πολίτου, οι στοιχειώδεις κατακτήσεις της δημοκρατίας, στη Μύκονο του 2008 είναι ακόμα το ζητούμενο!»

  7. Η βαριά βιομηχανία του τουρισμού δεν έχει μόνο χρήμα, έχει και επικίνδυνα απόβλητα. Χρειάζεται σχέδιο για τη διαχειρισή τους.
    Ευχαριστώ (και από εδώ) Δημήτρη για το σχόλιο 🙂 Καλό είναι να λέγονται και να ξαναλέγονται μερικά πράγματα, ασχέτως αν θεωρούνται αυτονόητα.

  8. @Καλή μου Ροδιά΄
    Δεν είμουνα ποτέ της υπερβολής, αλλά ξέρεις, δεν τρέχει και τίποτα να μας σούρουνε και καμπόσα. Πονάει αλλά ακούει!
    Α, και μη νομίζεις ότι είμαστε τίποτα κορόιδα εδώ στο νησί. Γνωρίζουμε πως μ’ έναν μπαλτά στη Σαντορίνη φεύγει το θέμα μας στα πίσω πίσω γιατί ο Τύπος (άλλη μεγάλη αμαρτία αυτή) το θέλει το αιματάκι του.
    Αν είναι να κρατηθεί το θέμα ζωντανό πάντως, μια ευχή: να ‘ναι το δικό μας αίμα κι όχι των π α ι δ ι ώ ν μας!

    Να δεις μωρέ πως το ‘γραψες σήμερα:

    «…Οταν κραδαίνω το μπαλντά
    μην έρχεστε πολύ κοντά
    είναι τα νεύρα μου τσατάλια
    και θα σας κόψω τα κεφάλια

    __________________
    Στη Μύκονο, στη Σέριφο, στη Νιο, στη Σαντορίνη
    σου στέλνω κιτρολέμονο, μού στέλνεις μανταρίνι…

    (υπάρχει έλλειψη εσπεριδοειδών, καθώς φαίνεται, και γίνονται ανταλλαγές μπαλντάδων, γκλομπς, οπλοπολυβόλων, κλπ)»

  9. Παράθεμα: Doujon Zammit:sorry « βλέμμα

  10. καλησπερα σας
    πολυ καλο το ποστ σου και πολυ δυνατες οι φωτογραφιες.
    αλλα σε 10 μερες δεν θα τα εχουν ξεχασει ολα?
    παντα ετσι δεν γινεται στην ελλαδα μας?
    εδω δεν ξεχασαμε τους νεκρους απο της περσινες πυρκαγες?
    υποκρισια….. εσεις δεν τους αφησατε να αντιδρουν και συμπεριφέρονται ετσι?εχω αδικο???
    καληνυχτα μυκονο καληνυχτα ελλαδα!
    Ντινος

  11. λυγμός, στο άκουσμα της είδησης
    λυγμός, στο κάλεσμα
    παρεύρεση, σιωπή και πάλι λυγμός
    μόνο που πνιγομαι από θλιψη
    και μαζί θρηνώ τη χαμένη αθωώτητα
    – θέλω πίσω τη Μύκονο των παιδικών μου χρόνων…

  12. @ELGRECO.
    Αμήν!

    @Μακις
    Είσαι πολύ τζαζζ τύπος!

    @scalidi
    Να σαι καλά.

    @Joel.
    To me is no matter of faces, no matter of names. Its a matter of attitudes.

    @dinosma.
    Πιθανόν να είναι κι έτσι. Όμως για συλλογική ευθύνη, ούτε στη Γερμανία του Χίτλερ δεν θα μίλαγε κανείς. Φαντάζομαι τα προβλήματα στη γειτονιά σας τα έχετε λύσει!
    🙂

    @Katy
    Α, ρε Κaty, η φωνή σου πολύ οικεία, κουδουνίζει μέσα μου, μέσα μας, την αγωνία για έναν τόπο που χάνεται, που χάνουμε ολοένα κι από ένα κομμάτι του καθημερινά.

  13. Δεν εθεσε κανεις θεμα Χιτλερ και τα τοιαύτα. Προς θεού, αγαπητέ μου. Ομως ας παραδεχτούμε ότι ολοι εχουμε βάλει ενα λιθαράκι σ αυτή την ιστορία και όχι μονο. Ας μην κρυβόμαστε πισω απο το δάκτυλο μας. Καταλαβαίνω ότι δεν συμμετέχουν ολοι σ αυτες τις ασχήμιες, αλλά η ευθύνη δεν επιμεριζεται ευκολα.
    σας χαιρετώ και συγγνωμη αν εθιξα κατι που δεν επρεπε

  14. Εντάξει τράβηξα λίγο το παράδειγμα για να φανεί πιο καθαρά αυτό πυ ήθελα να πω για την συλλογική ευθύνη.
    Ασφαλώς και η ευθύνη επιμερίζεται στον καθένα μας αναλογικά κι αν θέλετε και χωρίς ελαφρυντικά.
    Μια πολυκατοικία είμαστε στο νησί, τί νομίζετε; Με τα ρετιρε της, τα μεσοπατώματα, τις γκαρσονιέρες στον ακάλυπτο …τα ισόγεια μαγαζιά … τα υπόγεια μπαράκια…

    Θίξατε κάτι που έπρεπε. Σας διαβεβαιώ!

  15. Λόγω της θερινής ραστώνης και λόγω του ότι το φιλοθεάμον κοινό προτιμα τις φρικιαστικές περιγραφές του ιατροδικαστή για το περιστατικό στη Σαντορίνη,πρέπει να μας κρατάτε ενήμερους για την όλη -δημοσιογραφική και μη-εξέλιξη της ιστορίας.Το μπλογκ-ως μαγειρικό-καλείται να βοηθήσει στο να βγουν τα κάστανα απ¨τη φωτιά…

    Όσον αφορά τον επιμερισμό ευθυνών να σημειώσω ότι όλοι έχουμε ευθύνες μυκονιάτες και μη.Να σας πω ότι και στο νομό που ζω, εδώ στη νότια ελλάδα,συμβαίνουν τα ίδια πράγματα.Αλλά η Μύκονος διαθέτει λάμψη και λάμψη φέρνει φθόνο και ο φθόνος προκατάληψη.Είναι εγληματικό να σηκώνουμε τους ώμους λέγοντας : «Ε Μύκονος είναι!Τι περιμένεις;Ας προσέχανε!»Κι είναι εξίσου εγκληματικό να αντιμετωπίζουμε το νησί σαν τουριστικό σκηνικό που φέρνει λεφτά.Κάτι σαν Ντίσνεϋλαντ:στο νησί ζούνε άνθρωποι.Κάνουν οικογένειες , μεγαλώνουν παιδιά , αγωνιούν για το μέλλον τους.Άλλοι είναι πλούσιοι άλλοι είναι φτωχοί.Όπως σε κάθε τόπο.Αν λοιπόν βγούμε λίγο απ¨το ασφαλές κουκούλι της καθημερινότητας μας και κοιτάξουμε λίγο πιο προσεκτικά θα δούμε ότι και τον τόπο μας τον λυμαίνονται τα ίδια κυκλώματα οι ίδιες νοοτροπίες.Ας μη χλευάζουμε λοιπόν την καμπούρα του μπροστινού μας επειδή δεν μπορούμε να δούμε την δικιά μας.Για τα Ζωνιανά τι θα πούμε;Ε Ρέθυμνο είναι!Τι περιμένεις;Για την αθηναϊκή παραλιακή;Ε Αθήνα είναι!Τι περιμένεις;Δείξτε μου,λοιπόν,τον αθώο τόπο!

    Όλοι λοιπόν έχουμε ευθύνες και κατά τη γνώμη μου όταν συμβαίνουν περιστατικά, όπως αυτό της Μυκόνου,καλά θα κάνουμε να νιώθουμε ένοχοι και να ενώνουμε τις προσπάθειες μας για την καταπολέμηση της παθογένειας.Στο κάτω κάτω , ως Έλληνες; δεν μπορεί να υπερασπιζόμαστε λυσσαλέα τα Ίμια και να αδιαφορούμε για ένα κομμάτι της πατρίδας μας που λέγεται Μύκονος!

  16. Ο ενας ηταν λιμενικος ,με αποσπαση στο νησι ,και εκανε και τον ‘μπραβο’. Θαυμασια! Το καλυτερο βεβαια ειναι οτι ολες οι μαρτυριες των ‘συναδελφων’ λενε πως απλα ηταν παρων. Τι θα ελεγαν?
    Στο τελος το πολυ-πολυ να γινει ‘μπραβος’ full-time,αν φυγει απ’το λιμενικο.
    Αν τυχει τιμωριας για το γεγονος οτι ως πολιτης και ως ενστολος δεν απετρεψε μια δολοφονια, οπως ειχε χρεος εκ του νομου,(και στις δεδομενες συνθηκες δεν μπορει να ισχυριστει οτι κινδυνευε!), τοτε ποιος ξερει ισως ο κυριος αυτος να λαβει καποια ποινη φυλακισης.
    Οι Doujon αυτου του κοσμου ομως πανε πολυ ενωρις στ’αστερια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s