Ποτέ μη φυτεύεις έναν πρόεδρο στο τρίστρατο*

Θυμάμαι ένα σύνθημα γραμμένο με μπογιά. Ανορθόγραφο!
«Όχι στο βασιλειά».
Το εντόπισε γερμανός τουρίστας στη δεξαμενή νερού στην ανηφόρα του Νταβιά και ρώταγε μια μέρα τον Μανόλη στην Ψαρού:
Oksi eto mbasideϊa… βας ιστ ντας, Manolis?
Σπάγαμε το κεφάλι μας να καταλάβουμε. Όκσι έτο μπασιντέια.

Θυμάμαι ένα σύνθημα γραμμένο σε πλακάτ:
«Υπάρχουν και καλά πουλιά»! Πελεκάνος ζωγραφιστός στα χέρια του Θοδωρή του Φούσκη κι ο Γεώργιος Αλέξανδρος Μαγκάκης, υπουργός Δημοσίων Έργων στην κυβέρνηση Καραμανλή, στην πρώτη του επίσημη επίσκεψη στη Μύκονο της Μεταπολίτευσης.

Θυμάμαι κι άλλο σύνθημα πολύ αργότερα, γραμμένο στο περιτείχιο της προτομής του Καραμανλή στο Δραφάκι: «Αντιπαροχή, ξερονήσια, βία και νοθεία», το τρίπτυχο της κομουνιστικής ανάλυσης για την εθνική προσφορά του Καραμανλή.
Λόγοι πιθανόν διακοσμητικοί επέβαλαν αντί για φοίνικα, όπως στην περίπτωση της νησίδας στη διασταύρωση Άνω Μεράς, να φυτέψουμε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ένας αρχιτέκτονας, μάλιστα, το ‘χει να το λέει πως είναι προσβλητικό να βάζεις στη μέση κυκλικού «round about» την προτομή ανθρώπου που θέλεις να τιμήσεις και να γυρνάνε γύρω του αυτοκίνητα. Δεν ξέρω. Εγώ μόνο θυμάμαι πως δεν ετέθη θέμα. Το διακύβευμα της εξουσίας, η πιθανή εκλογική ήττα, ετέθη στην τούρλα του Σαββάτου. Δοκιμασμένες λύσεις μπήκαν σε τροχιά πολιτικής σκοπιμότητας. Η προτομή, σαν έτοιμη από καιρό, μπήκε προεκλογικά στο τρίστρατο της υποδοχής όσων έρχονται από το αεροδρόμιο. Δυο χρόνια αργότερα η Πρώτη Σερρών ευγνωμονούσα, χωρίς βία και χωρίς νοθεία στο σημαινόμενο, έπραξε το ίδιο. Δεύτερη και καταϊδρωμένη ίσως, αλλά χωρίς τον κίνδυνο να ξυπνήσει μια μέρα και να βρει μια περούκα στην κεφαλή του προέδρου!
Ακούγονται εναλλακτικές προτάσεις αν έπρεπε σώνει και καλά να μπει εκεί ένα κάποιο άγαλμα. Ο Μυκονιάτης ήρωας Νικόλαος Σουρμελής, που έζησε στην ίδια γειτονιά, πρώτος και καλύτερος. Αλλά πέστε μου τώρα: είναι η εποχή μας για να στήνουμε αγάλματα ηρώων; Μπα! Η επιλογή ενός προσώπου συνδεδεμένου με τον νέο χαρακτήρα του νησιού, με την σύγχρονη παράδοσή του, εκφρασμένη σε αναπτυξιακές επιλογές που φέρνουν έσοδα, ακούγεται σοφότερη.

Χρησιμότερο και τουλάχιστον πιο ειλικρινές θα ήταν σ’ αυτή τη θέση να μπει ένα πρόσωπο στο οποίο η φήμη του νησιού οφείλει πράγματι πολλά: ο Pierro Aversa. Κίνηση ρουά ματ στη στρατηγική της διεθνούς προβολής του κοσμοπολίτικου νησιού σε αγαστή σύμπλευση με τα αφιερώματα στους «σκαπανείς του τουρισμού» με τον Pierro πρώτο και καλύτερο.
Και το Ζάχο Χατζηφωτίου δευτερευόντως!
Καμιά αντίρρηση. Απεναντίας, και στον Ζάχο και στον Pierro λέμε ναι. Κι όχι προτομή αλλά ανδριάντα! Ένα διεθνές προσκύνημα να γίνει η Μύκονος. Να σκάσουνε κι οι Τηνιακοί απ’ το κακό τους. Να ‘ρχονται πλήθος οι προσκυνητές στο νησί. Να καταθέτουν το λουλουδικό τους και το ευρώ τους .
Ένα μόνο μας προβληματίζει. Μήπως μας βγει λίγο ακριβό το μαλλί; Μη μας έρθει ο κούκος αηδόνι; Μεγάλοι ήταν όλοι τους οι προτεινόμενοι! Μήπως να κάναμε λίγο σκόντο κι αν είναι για ανδριάντα, μήπως (λέμε τώρα) θα έπρεπε να σκεφτούμε την περίπτωση του Ντίνου Τσάκου. Πιο οικονομικά θα μας έρθει. Γιατί ήταν και είναι ένας άνθρωπος μια σταλιά, μα πρόσφερε έργο τεράστιο. Ίσως λίγοι τον θυμούνται κι ακόμα λιγότεροι απ’ τους νεότερους θα έχουν ακούσει τ’ όνομά του. Δεν δίδαξε, βλέπεις, στην Ακαδημία του Fame Story. Δίδαξε αρχιτεκτονικό ήθος και πολιτισμό οικοδομής, στην δύσκολη δεκαετία του ’60. Είναι ο απόλυτος υπεύθυνος για την ομορφιά της Χώρας, που ίσως δεν έγινε Μανχάταν, αλλά μπορεί να περηφανεύεται πως έχει εικόνα και ταυτότητα σήμερα να «πουλήσει».
Εν κατακλείδι, να το πούμε καθαρά; Πάρτε τον πρόεδρο από το Δραφάκι. Φυτέψτε μια δράφη στη θέση του. Κι αν επιτέλους κάπου πρέπει να στηθεί η προτομή του, ας είναι στον τόπο που εκείνος διάλεξε. Στο ερημητήρι ξεκούρασης και περισυλλογής που αγάπησε σαν τίποτε άλλο στο νησί. Στο μικρό λιμανάκι των ψαράδων στον Ορνό. Εκεί και η δικιά του ψυχή θα το ευχαριστιόνταν και θα μέρευε, αφού τα βράδια τρίζουν σίγουρα τα κόκαλά του για την απρέπεια να τον έχουμε με τα οπίσθια γυρισμένα σε όσους μπαίνουν στην πόλη της Μυκόνου.

 

* Δημοσιεύεται στο περιοδικό Mykonos Confidential – Ιούλιος 2008, στην στήλη «Politics». 

Όταν γράφτηκε στην πρώτη του μορφή το διάβασα και ξεκαρδίστηκα μέχρι δακρύων από τα γέλια. Προεκλογική περίοδος και με φοβερές προεκτάσεις. Μέσα στον ενθουσιασμό μου πάτησα λάθος κουμπί, το Save έγινε Delete και δεν το ξαναβρήκα ποτέ. Εξ αφορμής μιας συζήτησης με αρχιτέκτονα ξαναγράφτηκε έτσι στεγνό τον περασμένο μήνα και τώρα ούτε εγώ δεν γελάω. Έτσι κι αλλιώς η αισθητική -περισσότερο κι από την πολιτική- βαρβαρότητα περισσεύει στον τόπο μας.

 

Advertisements

11 thoughts on “Ποτέ μη φυτεύεις έναν πρόεδρο στο τρίστρατο*

  1. Μα νομίζω υμείς τουλάχιστον μπορείτε να διακρίνετε την ειδοποιό διαφορά ενός Εθνάρχη κι ενός μονάρχη.
    Έχετε διδαχθεί και Αγωγή του Πολίτου το πάλαι για να μην αναφέρω την θητεία σας στα αμφιθέατρα και στα πεζοδρόμια.

  2. μπαααα….να και μια άλλη επίσημη αντίδραση,έστω και καθυστέρημενη για το θέμα του δύσμοιρου εθνάρχη,που του έμελλε γιά 2500 ψήφους να του στήνουν ετήσιο χορό οι 20χρονοι ναπολιτάνοι γυρνώντας λιώμα κάθε πρωι απο το Καλαμοπόδι αφού του φορεσουν κι έναν πορτοκαλί κώνο στο κεφάλι και βγάλουν και την αναμνηστική φωτό.Ξημέρωμα πάντα, γιατί μετά το καθεστώς που τον επέβαλλέ τρέχει να μαζέψει τα ασυμμάζευτα.
    Κι εγώ ψηφίζω Τσάκο.
    Ένα πρωί όταν έκανα την ανακαίνιση στον Όμηρο καθόμουν με τον μπάρμπα μου το Μιχάλη που έχει φάει το τσιμέντο με τις χούφτες μέσα στην πολύπαθη χώρα Μυκόνου και τον ρωτούσα πως δούλευαν παλιά τα συνεργεία. Ο μπάρμπας μου ήταν πάντα με το Ρούτα, και μου απάντησε πως κάθε πρωι περίμεναν τον Ντίνο να τους δώσει οδηγίες.
    Κάθε πρωί περνούσε και του έλεγε:
    »Μιχαλάκη….έτσι θα το γυρίσεις το σκαλάκι εδώ…να….όπως είναι απέναντι…μη μου κάνεις του κεφαλιού σου!»
    πιο πολύ και απο την ίδια την ιστορία μου έκανε εντύπωση ο σεβασμός που απέπνεε η φωνή του μπάρμπα μου όταν πρόφερε το όνομα του Τσάκου,και μιλάμε για απλό μεροκαματιάρη άνθρωπο. Αλλά τελικά ίσως αυτός ο σεβασμός που μου μεταδόθηκε εκείνο το πρωί να είναι και η μεγαλύτερη παρακαταθήκη πέραν του ότι για πολλές γενιές ακόμα θα τρώμε ψωμάκι απο ετούτα τα σκαλάκια που έμειναν ή φτιάχτηκαν υπό το άγρυπνο μάτι του Ντίνου.
    ζηλεύω για την Αντίπαρο αν και ποιότητα ζωής έχει οποιος φεύγει Αύγουστο απο Μύκονο κι όχι τόσο νωρίς, με μαλακώνει απο το σαράκι της ζήλιας ότι τον ερχόμενο Σεπτέμβρη ο Νικολάκης θα φάει τα πρώτα μπαρμπουνάκια και χαρχόιλες αποτο Σκίνο..
    φιλιά στην παρέα σου!

  3. @zepos.
    Μπα μόνο κάτι ξεφωλιάρηδες, άσε κι εφέτος κι από χρόνου βλέπουμε.
    Έχει όμως χελιδόνια, πολλά χελιδόνια, απίστευτα πολλά χελιδόνια…
    Κι ελαιώνες καινούργιους και λίγα αμπέλια περιποιημένα. Το ωίδιο κι εκεί θερίζει όμως.

    @ Κουκάς Ιωάννης.
    Αγαπητέ σωστά θέτετε το θέμα Τσάκος. Ήτανε χαρά για τους μερακλήδες χτίστες, αλλά για τους ιδιοκτήτες μια δύσκολη ώρα η «συνεργασία» μαζί του. Οι περισσότεροι ακολουθούν 40 χρόνια αργότερα πιστά τις οδηγίες του έστω και ως επιταγές γνωστών και καλοπληρωμένων interior designers και αρχιτεκτόνων.

    Δεν με κατηγορείτε για καθυστέρηση έτσι; Αν και μια γενικότερη τέτοια την έχω.

    Η μοίρα των αγαλμάτων είναι αυτή. Και αυτοί που τα στήνουν και αυτοί που τα φτύνουν πάσχουν από το ίδιο σύνδρομο. Και κάνουν πάντα το ίδιο λάθος να πιστεύουν ότι οι τιμώμενοι είναι αποθαμένοι και δεν νοιώθουν πως εκείνο που λείπει από τους τιμητές και τους «τιμητές» είναι το σέβας.

    Η Αντίπαρος είναι πάντα εκεί, μια ανάσα -στην ώρα της για μας- εν όψει των εεπερχόμενων δύσκολων 40 ημερών.
    Έρρωσο!

  4. την υπόλοιπη συζήτηση θα την κάνουμε μετά οινοποσίας. το μόνο που έχω να συμπληρώσω είναι πως η φωτό είναι τέλεια.αν και ο μπροστινός βασιλιάς δείχνει λίγο αγχωμένος…εσύ την τράβηξες;

  5. Ακόμα κι ο Λε Κορμπυζιέ που από τη Μυκονιάτικη αρχιτεκτονική «στα μέτρα του ανθρώπου» εμπνεύστηκε ή ο Κωνσταντινίδης που τόσο ατύχησαν τα Ξενία του που τον έσπρωξαν στη βουτιά στο κενό από το ρετιρέ της Βασ. Σοφίας ή κι ο Σταυρόπουλος που έμεινε εκεί κοντά (στον Αγιο Ιάκωβο του Παπα-Λαού) κι ανακάλυψε στη Δήλο τους βόθρους (καμιά σχέση μ’ όπου πάει ο νους όποιου χαμογελά) κι άφησε σπουδαίες φωτογραφίες… κι άλλοι, κι άλλοι… πόσους έχει καθένας να προτείνει… Μα μας κότσαραν τον Εθνάρχη…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s