Ένα τραγούδι για την Κωνσταντίνα

Δύσκολοι καιροί για bloggers! 

Οι blogοντουντούκες, μήνες τώρα έχουν προαναγγείλει μεγάλο σεισμό.

Επιβεβαιώθηκαν απολύτως! 

Μόνο που τον περίμεναν στην Κορινθία ή κάπου πέρα απ’ τα καμμένα της Πελοποννήσου κι έσκασε στην αυλή μας.

Διαβάζω το πόσο φτωχότερη είναι ήδη η bloggoσφαιρα και άλλες τέτοιες παπαριές.

Ναι παπαριές, όπως ακριβώς θα τις έλεγε και (δεν ξέρω αν την θυμάστε) μια παλιά καλή blogger: η X-psilikatzoy με τ’ όνομα!

Άκουσα με χαρά χτες το πρωί, πως πάει… τέλος το blogging για την Κωνσταντίνα. Πως επιλέγει κάτι διαφορετικό, που πρέπει να το φροντίσει με περίσσιες δυνάμεις. Μια αξιοπρεπής αποχώρηση, ένα καινούργιο πέταγμα στους ουρανούς που ορίζει η καρδιά της. Η μήπως θα έπρεπε να πω «…στην καρδιά της όλο πιο κοντά»!

Η, όπως την είπανε, «blogόσφαιρα» είναι ήδη πλουσιότερη.

Έχει ήδη την ιστορία της, έχει τις μάχες, τους πεσόντες και τους «ήρωές» της. Πιθανόν σε λίγο να έχει και το πρώτο της μουσείο. Ανάμεσα στα εκθέματα: τα πρώτα δειλά ποστ, τα αποχαιρετιστήρια ποστ, τα ποστ που έκαναν αίσθηση, στατιστικά, επισκεψιμότητες, μηνυτήριες αναφορές, κατασχεμένοι υπολογιστές, κακογραμμένα podcasts, το κραγιόν του Αθήναιου, …το ταψί που μέσα του ψήθηκαν οι αλανιάρες τσιπούρες του Πάνου, το header του Μπαμπάκη, μαύρες φούστες, μαύρες μπλούζες, κατσαρά μαύρα μαλλιά, ένα citroen τρακαρισμένο, τα μονολεκτικά του κοπολόζο, ένα σκίτσο της Μάρως… and all that folks!

Το μακρύ χειροκρότημα στη Έξοδο, κυρίως αυτό, …όλο δικό της!

Κι ένα χαμόγελο…

🙂

Advertisements

5 thoughts on “Ένα τραγούδι για την Κωνσταντίνα

  1. Επιτέλους, και κάποιος που δεν μου έκανε μνημόσυνο! Άντε, γιατί νοιώθω λες και ψόφησα αυτές τις μέρες.

    Ευχαριστώ για το γαμάτο τραγουδάκι και εννοείται θα τα λέμε – σιγά μη δε σας κράζω έστω μέσα από τα σχόλια! 😀

    (κίσεζ)

  2. Για να λέμε και την αλήθεια Δημήτρη, αν εγώ σταματήσω να γράφω στο μπλοκ.. ε ..χέστηκε η φοράδα στ’αλώνι! Αλλά όπως και να το κάνουμε αν εσύ ή η Κωνσταντίνα σταματήσετε να γράφετε, έ όσο νάναι κάποια ψιλοφτώχεια στο διάβασμα θα μας πέσει!!
    Υπάρχουν πολλά και καλά γραφτά έξω αλλά που να τα ψάχνεις..

    Τόχαμε εδώ και έτοιμο το καθημερινό μας.. μια με γέλια μια με περίσκεψη μια με παράπονο ή με νεύρα.. Τι να λέμε δηλαδή για να είμαστε ..κουλλλλ.. Δεν πειράζει;
    Κανονικά θα έπρεπε να την βάζουν να γράφει με το ζόρι!!
    Ετσι σαν μια κοινωνική παροχή!

  3. άει σιχτιρ! το πρώτο χτύπημα ήταν που άργησα να γεννηθώ και δεν πρόλαβα να προτάξω τα στήθη μου στα τανκς – τώρα άργησα να μπω στα βλογς κι «απολαμβάνω» τους Καψαμπέληδες και την αποχωρήση της Κωσταντίνας. Πάντα κατά τι καθυστερημένη…. 🙂

    (Κορίτσι keep walking. Εσύ ξέρεις καλύτερα απ’ τον καθένα. Πάντως, θα μου λείψεις.)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s