έρωτας: ένα καλό γιαχνί κι ένα χωνάκι γαύρος!

Α, ώστε σήμερα είναι που γιορτάζουνε και επισήμως όσοι αγαπάνε!

Μπερδεύτηκα, μιας και έχει πιάσει την επί του θέματος τριλογία της από την περασμένη βδομάδα η οψοδαίδαλος κι αν δεν ήτανε να το δω κάπου γραμμένο πάλι θα μου ξέφευγε.

Πάντα μου ξεφεύγει, εκτός από μια και μοναδική φορά.

wwwkarvounawordpress_agapo.jpg

Τότε, με τον έρωτα να σφυρίζει …μέσα μου κι εντός, που πέρασα από την αγορά -τη Βαρβάκειο ντε!- πήρα ένα χωνάκι γαύρο και της τον πήγα.

-Χρόνια πολλά, καλή μου…

-… (κόκκαλο)

Τον καθάρισα, τον έπλυνα, τον έβαλα στο φούρνο, στο στόμα την τάισα, ήπιαμε και κρασί… θυμηθήκαμε… Μια ομορφιά!

Με παντρεύτηκε. Την παντρεύτηκα.

Ήξερε πως θα της τον καθαρίζω τον γαύρο… (τουλάχιστον).

Ήξερα πως  θα ήταν δύσκολο. Θα ‘πρεπε να φτιάχνω ωραίο γαύρο… (τουλάχιστον)!

Αυτά τα πεζά και αρκούντως ρεαλιστικά έχω να καταθέσω σήμερα, μια μέρα που σηκώνει πολύ πιοτό και πολύ γαμήσι… (τουλάχιστον)!

Κι αν είναι κάπου να αφιερώσω αυτές τις λίγες γραμμές, είναι στα φανταράκια που αφήνουν αγάπες πίσω τους. Που δεν ξέρουν αν είναι, αν θα ‘ναι κι ως πότε. Στοιχηματίζουν στο για πάντα. Το γράφουν στις ζώνες τους. Στα φυλλοκάρδια τους επίσης.

Θα παραδώσουν τη ζώνη στην πατρίδα απολυόμενοι. 

Άραγε το ξέρουν; Πως πιθανόν σήμερα να είναι κι αύριο να μην είναι; Πως ο έρωτας είναι από μόνος του γιορτή κι αν αξίζει κάτι είναι να τον γιορτάζεις με κάθε ευκαιρία, από σήμερα κιόλας…

Για πάμε λοιπόν τώρα για ένα ερωτικό, ερωτικότατο γιαχνί, μιας και είναι εξόχως ερεθιστικό για μια γυναίκα, να μπει στο σπίτι και να βρει στρωμένο τραπέζι. Αυτό σας το υπογράφω …τουλάχιστον! Το έργο «χωνάκι γαύρος» δεν επαναλαμβάνεται χρονιάρες μέρες. Παίζεται μια φορά, καθότι η ποικιλία είναι το μπαχαρικό στη σχέση.

Κατσικάκι γιαχνί

κατσικάκι (μπροστινό)

2-3 ντομάτες

2 κουταλιές τοματοπελτέ

2 μεγάλα κρεμμύδια

2 δόντια σκόρδο

4 μεγάλες πατάτες

1 μπαχάρι, 1 μοσχοκάρφι, 1 ξυλάκι κανέλα

1 ποτήρι κρασί

1 ποτηράκι λάδι 

αλάτι πιπέρι

Καθαρίζουμε, ψιλοκόβουμε τα κρεμμύδια και τα σκόρδα και τα ψοφάμε στην κατσαρόλα με το λάδι και το αλατοπίπερο. Προσθέτουμε το κατσικάκι κομμένο σε μερίδες και τα μπαχαρικά. Ανακατεύουμε να τσιγαριστεί καλά απ’ όλες τις πλευρές. Αφαιρούμε τα μπαχαρικά, προσθέτουμε τις ντομάτες ξεσποριασμένες και ψιλοκομμένες, στη συνέχεια τον μπελτε και ανακατεύουμε να «μυρίσουν» τα υλικά. Σβήνουμε με το κρασί, ανακατεύουμε και μαγειρεύουμε σε μέτρια φωτιά για λίγη ώρα. Καθαρίζουμε, κόβουμε τις πατάτες και τις ρίχνουμε στην κατσαρόλα. Ανακατεύουμε καλά και αφήνουμε το φαγητό σε μέτρια φωτιά να γίνει με την ησυχία του.

 –

Tip: Αφήνουμε το φαγάκι μας να πιάσει λίγο στον πάτο της κατσαρόλας. Αυτό κι αν είναι ερεθιστικό! Σβήνει με τον καλύτερο τρόπο όλες μα όλες τις φορές που εκείνη το τσίκνωσε, μελώνει και απενοχοποιεί τη σχέση έναντι μίζερων ανταγωνισμών και άλλων βλακειών της «ύπανδρης» καθημερινότητας. Έτσι μπορεί να σας συγχωρεθεί ακόμα και το γεγονός ότι βάλατε κανέλα στο γιαχνί -κι ας μη την βρήκε στον κενωμό- τη μύρισε με το που μπήκε!

Η γόησα, αφιερωμένη… εξαιρετικά!

Advertisements

21 thoughts on “έρωτας: ένα καλό γιαχνί κι ένα χωνάκι γαύρος!

  1. αν τότε είχες φέρει μονόπετρο, σήμερα θα ήσουν ένας περιζήτητος εργένης 😉 😀

    (Η κανέλλα δεν έχει θέση στα φαγητά – είναι για τα γλυκά. Αλλά ήξερες πως θα συγχωρεθείς για σήμερα (τουλάχιστον). Λοβ γιου… 🙂 )

  2. Το δείπνο με το κατσικάκι γιαχνί ήταν υπέροχο και η βραδυά μεθυστική. Τα ποτήρια τους κουδούνισαν άλλη μια φορά, τα βλέμματά τους βυθίστηκαν το ένα στο άλλο. Τα μάγουλά της κοκκίνισαν λίγο – τι άλλο είναι ο έρωτας εκτός από την ευκαιρία να γίνεσαι ξανά σχολιαρόπαιδο μπροστά του; Μπροστά της;

    Έσκυψε προς το μέρος της:

    – Αγάπη μου…
    – Γλυκέ μου…
    – Θέλω να σου πω κάτι…
    – Ό,τι θες…
    – Ό,τι, ό,τι θέλω;
    – Ναι βρε, ό,τι θες…
    – Θέλω να πλύνεις την κατσαρόλα.

    Η βελόνα του πικάπ τράβηξε μια κάθετη γραμμή στο δίσκο: ΧΡΑΑΑΤΣΣΣΣ!!!

    – Να, βλέπεις, ακολούθησα τις συμβουλές αυτού του καρβουνιάρη στο internet και το άφησα να πιάσει λίγο. Όλο το απόγευμα το έτριβα και δεν τα κατάφερα. Φοβάμαι πως δεν θα καθαρίζει με τίποτα, κι έλεγα μήπως είχες περισσότερη τύχη, καταλαβαίνεις…

    Μετά από αυτό, η βραδιά εξελίχθηκε σε κάτι ακατάλληλο για ανηλίκους.

  3. Δεν θα μιλήσω για τα κοινότυπα (τον έρωτα που περνάει από το στομάχι κλπ) ούτε καν θα τα αποδομήσω, όπως θαυμαστά ξέρει να το κάνει ο κ.κ.μοίρης. Αλλά η φροντίδα που αναδύει το στρωμένο τραπέζι, η τρυφερότητα του γιαχνί κατσικιού και το μέλωμα στον πάτο της κατσαρόλας (και μεγάλη μου αδυναμία) είναι από τα καλύτερα μπαχαρικά του έρωτα. Να είσαστε καλά.

  4. Χωνάκι γαύρο – Γαύρο χωνάκι …τα μπέρδεψα.!.. Νόμιζα ότι τώρα το λένε «Γαύρο». Ευτυχώς που παρακάτω το ξεκαθάρισες.!..

    «Τσίκνισμα» και «Κάπνισμα» το ίδιο είναι.;.. Αν βάλουμε μισή κουταλίτσα «υγρό καπνό» μήπως γλυτώσουμε την κατσαρόλα;

  5. Μωρέ, κι εμένα μου τον καθαρίζουν το γαύρο… :))))))))

    (και ναι, αν είχες πάει με μονόπετρο θα ήσουν εργένης τώρα. Για το περιζήτητος διατηρώ επιφυλάξεις…)

    😛

  6. Ρε παιδια , η εκφραση ‘μου τον καθαριζουν το γαυρο’ ειναι κατι σαν ‘την κουναει την αχλαδια’ , ‘το παει το γραμμα’ , ‘την τριβει τη λαμπαδα’ κλπ; Ενημερωστε με παρακαλω!

    (Φτου!Εδω χαμω στο νοτο ειμαστε τελειως αδιαβαστοι και απολιτιστοι!)

  7. Αδέλφια μου bloggers…
    Αδέλφια μου bloggers
    Σας μιλώ από το Internet Cafe των ελεύθερων αγωνιζόμενων ποσταδόρων, των ελεύθερων αγωνιζόμενων …βαλεντίνων.
    Τρέμω, ούτε να απαντήσω στα σχόλιά σας δεν μπορώ απόψε!
    Σπεύστε όσοι (μ’ αγαπάτε) και σώστε το στεφάνι μου!
    Από το μεσημέρι… τί με σφουγγάρι, τί με σύρμα, τί με ψιλή άμμο στη Βίδα, τί με χαλικάκια στον Άι Χαραλάμπη, τί με χουλάκια στην Αλευκάντρα… τζίφος… δεν καθαρίζει με τίποτα.
    Και δεν μ’ αφήνει να μπω στο σπίτι αν δεν την κάνω λέει λαμπίκο την κατσαρόλα.

    Σώστε: Ένα tip για καθαρισμό κατσαρόλας αν σας βρίσκεται και …γάζες… γιατί το βλέπω εγώ τ’ όνειρο απόψε… θα φωνάξω κλειδαρά, θα ξηλώσω την πόρτα, θα της πάρω τα παιδιά και θα βγω στα παράθυρα!

  8. @Σελιτσάνε, δεν θες να ξέρεις τι σημαίνει «μου τον καθαρίζουν το γαύρο»… Eίναι πολύ kinky και δεν σε κόβω για ιδιαίτερα ανθεκτικό!!! :PPPPPPPPPP

    @Δημητράκη, πέτα τη τη @#$%μένη την κατσρόλα!! Τόσες προσφορές υπάρχουν στα κατσαρολικά, λέμε! Α! Και όταν βγεις στα παράθυρα ειδοποία, να βάλω το βίνδεο να γράφει.

  9. Καλημέρα σας!

    @witch of daffodils
    Κύττα αν είναι τόσο πια αναγκεμένο, υπάρχει και η γνωστή παραβολή εμπνευσμένη από το πάθημα του Ιωνά.
    Τω καιρώ εκείνο, μπλα μπλα μπλα, ένα λούτρινο ζωάκι κι ένα μονόπετρο… περνά ένα κοπάδι γαυράκια …μπλα μπλα μπλα…μια χαψιά κι ανοίγονται στη θάλασσα.

    Φέρνει το χωνάκι και στο τελευταίο γαυρόπουλο, να ‘σου και το λούτρινο με το μονόπετρο στο χέρι.
    Χμ, και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

    @Λουΐζα… μυρωδάτη.
    Αν τότε μου είχες πετάξει τον γαύρο στα μούτρα, θα σου είχα φέρει μονόπετρο βρε κουτό!
    Και θα σου έφτιαχνα κι έναν γαύρο …λουκούμι! Μια ζωή…
    Αλλά έτσι είν’ αυτά, έπαιξες κι έχασες.
    Αλλά ποτέ δεν είν’ αργά.
    Πάμε πάλι απ’ την αρχή: καθαρίζεις, ετοιμάζεις τον γαύρο και πάω μέχρι του Φανουράκη στη γωνία.
    Κι έτσι θα πληρωθεί και το ακροτελεύτιον (προ συνταγής)ρηθέν στο ανωτέρω ποστ: «η ποικιλία είναι το μπαχαρικό στη σχέση»!

  10. @μάτζικα ντε σπελ.
    Άσε φιλενάδα, πολύ γαύρο λέμε (και όχι μόνο) στα θεμέλια της σχέσης. Αλλά έτσι δεν χρειάστηκε να σφαχτεί κόκκορας.

    @κκμοίρης.
    …στρωμένο τραπέζι, πάτωμα, καναπές, βράχος, ναμμουδάκι, δάσος, σπηλιά…
    μια χαρά τα πας! Συνέχισε… θα βρεις κι άλλα τέτοια υλικά χρήσιμα στο γιαχνί αλλά πρέπει να αποκρυπτογραφήσεις τον Σταματάκο ή Δημητράκο …τουλάχιστον. Μπαμοπινιώτης ποτέ …δεν λέει για την περίπτωση!

    @μπαμπάκις.
    Να σου πω φίλε, η Σπυριδούλα (δικό μας παιδί) άνοιξε Cook Shop στην Αργύραινα στη Μύκονο, μπορώ αν θες να μεσολαβήσω να σώσει και το δικό σου στεφάνι.
    Το ΧΡΑΑΑΑΤΣΣΣΣΣ με πέθανε!

    @Δώρα Τσίρκα.
    Τα μπαχαρικά του έρωτα βλέπω τα κατέχετε.
    Για το άλλο επιτρέψτε μου:
    Ο έρωτας γενιέται στο κεφάλι κι από κει περνά σε άλλα ζ ω τ ι κ ό τ ε ρ α όργανα. Στη διαδρομή περνάει κι απ’ το στομάχι αλλά δεν στέκεται λεπτό, αφού στόχο του έχει να διασπαρεί ως το πιο μικρό βραχάκι, τον ελάχιστο κολπίσκο, το πιο μακρινό καβάκι …νυχάκι, τριχούλα, ριτίδα, ελίτσα…

  11. @καβο Πάπας.
    Δεν μπορώ να τα ξεμπερδέψω.
    Με κολάζεις και με τα καπνιστά.
    Στο φαγητό και στον έρωτα είμαι του slow food και του …ανθυγειινού!

    @Ζέπος
    …τολμάμε υπονοούμενα για τους γαύρους;
    Όχι μόνο στην μπάντα αλλά ούτε στην …Μπάγκα!

    @Σελιτσάνος.
    Ιντερφλ΄… είναι λάθος κωδικός. Για δοκίμασε τον Μαούνα της γειτονιά σου.
    Αλήθεια …κουνηθήκατε χτες; Χαζή ερώτηση, ξέρω. Να ηρεμήσετε εύχομαι.
    Α. και ρώτησα κι έμαθα δεν φταίει ο Τσίπρας για τον σεισμό… καρατσεκαρισμένο!

    @Νινα C.
    Όσο σου τον καθαρίζουν τον γαύρο να είσαι ήσυχη. Στην ανάγκη τρώγε και κανένα ακτινίδιο. Έχει και μπόλικια C!

    @selitsanos
    Ποιος σου ‘πε ότι δεν τον έχω …επιδέξιο;
    Ξέρεις πόσο κώλο έχω βρέξει εγώ στον Άι Χαραλάμπη για να καθαρίζω ψάρια.
    Εμ, άμα δεν τον βρέξεις δεν τρως… τρως;

    @νινα C.
    Μπα δεν έχει φόβο αυτός είναι ο ορισμός του κίνκυ. Και γαλανομάτης…

  12. Ξεχάσατε να μας πείτε πότε ν’ αδειάσουμε το χωνάκι με τον γαύρο στην κατσαρόλα. Από την αρχή, ή αφού βράσει το κατσίκι; Και για πόσην ώρα; Επίσης, θα χρειαστεί και μια περιγραφή του τρόπου σφαγής και ξεκοιλιάσματος του ζώου. Με τον αντίχειρα δε νομίζω να τα καταφέρει κανείς; Αλλά εσείς το μυαλό σας όλο στο αμπέλι το έχετε!

    ΥΓ. (για χθες)
    Να χαίρεστε την κυρία Κορνάρου. Είμαι σίγουρος πως είναι μια πολύ καλή κοπέλα.

  13. @τσαπερδόνα.
    Με πας χρόνια πίσω. Κι εγώ στη Θεσσαλονίκη έμαθα το κοτόπουλο με πατάτες στο φούρνο, τουλάχιστον σε μια κόκκινη παραλλαγή του, εντελώς μα εντελώς εργένικη!

    @hdd345f.
    Η κυρία Κορνάρου νομίζω μπορεί να σας εξηγήσει καλύτερα το πως το σφάζουν το κατσίκι.
    Κάνοντας κλικ στο γαλάζιο συμπέρασμά σας: περί καλής κοπέλας, μπορεί να καταλάβει κανείς τις δυσκολίες μιας σχέσης, άρα ουδεμία χρείαν έχουμε περιγραφών.

    Για τον γαύρο, μάλλλον στο τέλος και με σβηστό το μάτι της κουζίνας να μελώσει με τον αχνό της ντομάτας. Και δεκαπέντε λεπτά με την μέθοδο αυτή θα τα θέλει… δε θα τα θέλει;

    @…
    πάω να μελετήσω λίγο το προηγούμενο ποστ για τον Άη Στράτη. Υπάρχει σχόλιο που προκαλεί την διάθεσή μου και μάλλον πρέπει να δώσω μια απάντηση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s