Μνήμη Νικόλα, μνήμη νεότητας

Σίγουρα αυτός ο ήχος / μεσ’ τον ύπνο μας / δεν ήτανε το φτερούγισμα / των περιστεριών / στην ταράτσα μας Τη μέρα που πέθανε ο Ξυλούρης, δούλευα στο φαρμακείο του Χρήστου στην Κοκκινιά (Νίκαια τη λέγαμε). Μπαίνανε οι πελάτες, απέναντι είχαμε ένα γιατρό του ΙΚΑ, έστελνε συνταγές και σ’ ένα διάλειμμα μεταξύ μιας πίεσης… Read More Μνήμη Νικόλα, μνήμη νεότητας