σμαριδάκια στο …χωράφι

Πρώιμη άνοιξη ζούμε στο νησί. Παπαρούνες κι αγριομαργαρίτες δειλά μεν, βγήκαν όμως στα σκεπά των χωραφιών. Αλλά περισσότερο είναι το ξιδάκι* που έχει κιτρινίσει τον τόπο. Αυτό όμως είναι χειμωνιάτικο να πεις!

smarida-sto-chorafi-wwwkarvounawordpresscom.jpg 

Αμέριμνα, σωστά ζιζάνια τα δυο σμαριδάκια της φωτογραφίας, ανταλλάσσουν άνθη. Προσφέρουν, από καρδιάς και αμοιβαίως, όρκους αιώνιας ευωδιάς. Το χαλί του δειλού «σπαρμένου» αναζητά εναγωνίως λίγη ακόμα βροχή, λίγη ακόμα δροσιά. Να μπορέσει τουλάχιστον να σηκώσει κεφάλι πάνω από το κίτρινο των ζιζανίων!

Σμαριδάκια στο χωράφι!  «Σαρδέλα στον κήπο», ακριβώς όπως το όρισε ένας ωραίος άνθρωπος. Για μένα ίσως ο πιο «ψαγμένος» εστιάτορας στο νησί. Φίλος μου! Ο Γιώργος Ριζόπουλος του El Greco. Παίρνω τον τίτλο μόνο. Τα υπόλοιπα φαντάζομαι τα κάνει κάπως έτσι ή ακριβώς έτσι. Δεν έχει καμμιά σημασία. Είναι μεζές από φίλο για φίλους.

Έτυχε να συναντήσω την ίδια βουτυράτη γεύση στη σαρδέλα πέρυσι και δεν είναι τυχαίο που ήταν μεζές φτιαγμένος από τα χέρια ενός άλλου μάστορα, του Γιώργου Χατζηγιαννάκη στη Σαντορίνη. Πάλι σε ειδική βραδιά, μεταξύ φίλων.

Πάμε λοιπόν!

Σαρδέλες στον κήπο

Υλικά: 

μια χεριά φρέσκες σαρδέλες

αλάτι ημίχοντρο

φύλλα σιναπιού

ρόκα

μαρούλι

λάδι

λεμόνι

Μύθος:

Καθαρίζουμε τις σαρδέλες (βλ. εδώ) από κεφάλι και εντόσθια. Στη συνέχεια, από το άνοιγμα της κοιλιάς, με τον αντίχειρα να ακολουθεί τη φορά της ραχοκοκκαλιάς και πιέζοντάς την ελαφρά διαχωρίζουμε τα δυο φιλέτα χωρίς να τα ξεχωρίσουμε στη ράχη. Αφαιρούμε τη ραχοκοκαλιά αφήνοντας ακέραιη την ουρά.

Ξεπλένουμε καλά, στρώνουμε σε σκεύος τρυπητό για να στραγγίζει και αλατίζουμε ελαφρά με ημίχοντρο αλάτι.

sardeles-sto-alati-photo-dr.jpg

Ξεπλένουμε ύστερα από λίγο σε παγωμένο νερό. Για μένα που έχω την τύχη να τις φιλετάρω και να τις ξεπλένω στο βράχο, αρκεί το πεντάλεπτο, ίσα για τη νοστιμιά του πράγματος. Πάντως καλό είναι να μην τις αφήσουμε στο αλάτι πάνω από μισή ώρα.

Αφήνουμε να στραγγίξουν, στην ανάγκη απλώνουμε σε απορροφητικό χαρτί και σερβίρουμε με …μια σταγόνα λάδι και …μια σταξιά λεμόνι.

Νομίζω εδώ επιβάλεται η συνοδεία σούμας ή τσίπουρου.

Ο Ριζόπουλος με φώναξε μια μέρα, καθώς περνούσα μπροστά από το παλιό του μαγαζί στα Τρία Πηγάδια. Ήτανε μεσημέρι.

-Κάτσε, μου λέει.

-Δεν κάθομαι, με περιμένουν στο σπίτι.

-Κάτσε…

Έκατσα… Ήρθε μια πιατέλα πρασινάδα. Πάνω της κολύμπαγαν σαρδέλες. Λαχταριστές, …»ασήμι γέμισε σπαρταριστό», σαρδέλες κι από δίπλα παγωμένος Τσιλιλής!

-Δεν πάμε καλά… να τηλεφωνήσω τουλάχιστον.

-Αυτό είναι, μου λέει αυτάρεσκα: «σαρδέλες στον κήπο». Φρέσκια σαρδέλα, φρέσκα λαχανικά… ολοζώντανα!

sardeles-ston-lachanokipo-photo-wwwkarvounawordpresscom.jpg

Αν και διανύουμε περίοδο, όπου είμαστε κάτω από την επήρεια του αστερισμού «ρόκα-παρμεζάνα-μπαλσάμικο» πανελλαδικώς, να αποκαλύψουμε πως των «Ελλήνων οι κονότητες» αντιστέκονται. Ιδού μια τέτοια εκδοχή κι ας μείνει μεταξύ μας, γιατί ο Θεός να μας φυλάει, είναι και η ανάδρομη φάση που περνάνε οι άλλοι, οι οπλισμένοι με σταμναγκάθια κι άειντε καθάρισε.

Η ρόκα (του κήπου, όχι του μανάβη) είναι στο διάολό της αυτή την εποχή, φρέσκο δροσερό φυλλαράκι καυτερή όσο της πρέπει. Εκείνο όμως που είναι πραγματικά ιδιαίτερο είναι το φύλλο του φρέσκου σιναπιού. Κι αυτό στην εποχή του. Με μια καυτερή αίσθηση …me monte au nez! (Δεν είναι τυχαίο άλλωστε αφού η γαλλική έκφραση αναφέρεται στην αίσθηση που σου δημιουργεί μια καυτερή μουστάρδα που ως γνωστόν έχει σαν βάση της τους σπόρους σιναπιού) Την ισορροπία φέρνει το μαρούλι κι όλα μαζί ανακατεύονται τρελλά με λάδι, αλάτι και …λεμόνι αν πίνουμε κρασί, αλλιώς ελάχιστο ξίδι για να μην σκεπάσει τη βουτηράτη γεύση της φρέσκιας σαρδέλας που θα συμπληρώσει το πιάτο.

Καλή όρεξη!

*ξιδάκι = η οξαλίδα, ζιζάνιο που κάνει κίτρινα άνθη – oxalis pes caprae

buzz it!

Advertisements

35 thoughts on “σμαριδάκια στο …χωράφι

  1. Θα τις φτιάξω – χωρίς βράχο – αλλά σε ξαναμμένα κάρβουνα κάθομαι …
    Θα φτάσουμε ποτέ στη σαρδέλα γλυκό κουταλιού και στη μαρμελάδα σαρδέλα ;

  2. @αννα.
    Κύττα με μπόλικο ασβέστη και το γλυκό πετυχαίνει, αλλά για μαρμελάδα δεν νομίζω ότι θα χρειαστείς συνταγή.
    Για τις σαρδέλες στον κήπο θα ήθελα …αργυρή γνώμη!

    @bezarel.
    Hi ελήφθη.
    Στο χωραφάκι σας βόσκησα πλέον της ώρας.
    Welcome!

  3. έχω κάτι αγριοσαρδέλλες κρατημένες για σας αλλά θα τις αφήσω ακόμη λίγο στην απομόνωση μπας και συνετιστούν

    (πείνασα πολύ σας λέω , και σκέτη ρόκα με ρόκα ήμουν ικανός να φάω..)

  4. @Peter.
    Unfortunately they put Canada so far that you cannot even accpt an …αποδοσιδι as you can see 2 posts before!!!

    @ΚΚΜ.
    Απελευθερώστε τις σε ελεγχόμενη περιοχή και κάν’τε ότι κάνει ο γράφων για να μερώσει τις πιπεριές του πάνω πάνω αριστερά. Με καπέλο σεφ βεβαίως.
    Σαρδελεύστε τις όπως κάνουν τους ίππους στο …ροντέο.
    Θέλω όμως ψηφιακή αποτύπωση των προσπαθειών ή έστω απόδωση δια της πένας του γνωστού συμπολίτου σας!

  5. @thalassini
    Μοιάζει με τη θάλασσα του Δημητράκη, έτσι; Και βαρκούλες, πολλές βαρκούλες…

    Σουπιές ε;
    Χμ, και μπόλικο σπανάκι, και κρεμμύδι ή πράσσο…. ψόφησέ τα σε κατσαρόλα… α, και στο τέλος τρίψε λίγο μοσχοκάρυδο!

  6. Δεν με ξαφνιάζει τίποτα… είμαι λεύτερος, όπως περίπου θα αποφαίνονταν κι ενας πατριώτης σου!
    Ευχαριστώ για το αντίδωρο. Αν θέλεις δημοσίευσε τη συνταγή ολοκληρωμένη… μην κάνω τσαρλατανισμούς.

  7. Με εντυπωσίασε η φωτογραφία από την προηγούμενη ανάρτηση. Ήμουν έτοιμος να ζητήσω την συνταγή. Με προλάβατε. Θα την παλέψω σήμερα, όμως δεν θα βάλω ρόκα. Ποτέ δεν την συμπάθησα. Όλα τα υπόλοιπα θα τα ακολουθήσω κατά γράμμα. Εύχομαι καλό Σ/Κ.

  8. Το κατάλαβα και μόνος μου ότι θα ζητηθεί και είπα να επισπεύσω.
    Αυτοσχεδιάστε αλλά δεν θα τάλεγα σε ότι αφορά στα πριν από τη φράση:¨
    «Νομίζω εδώ επιβάλεται η συνοδεία σούμας ή τσίπουρου».
    Από κει και ύστερα …ελεύθερα… παίξτε!
    Μα πέστε μου διαθέτετε και φύλλα σιναπιού;
    Για την αληθινή ρόκα δεν έχετε δίκιο. Εγώ διαφωνώ με την άγευστη εκδοχή της που διατίθεται ως must πλέον στην κατηγορία «σαλάτες» με παρμεζάνα, μπαλσάμικο.

  9. Έχω πολύ ψαγμένο μανάβη. Αν κι ο ίδιος δεν έχει φύλλα συναπιού, τότε θα τα αντικαταστήσω με σπόρους (ξερούς) που έχω. Ίσως και λίγη καλή μουστάρδα γιατί όχι;
    Η σαρδέλα θα προετοιμαστεί ακριβώς όπως το περιγράφετε, συμφωνώ. Την πρασινάδα θα την φέρω στα μέτρα μου. Για την ρόκα θα επιμείνω, μου πέφτει βαριά. Αντί ρόκας ίσως πάω αλλού, ίσως ψιλοκόψω λίγο φινόκιο. Δεν ξέρω ακόμη. Πάντως το σίγουρο είναι πως θα το ευχαριστηθώ.

  10. Χμ!
    Μια χαρά είναι και σκέτη η σαρδέλα…
    🙂
    Αποφύγετε μυρωδάτα σπόρια και σαλτσοειδή. Θα γελάει μαζί σας …η σαρδέλα!
    Αλλά και πάλι de gustibus et de coloribus!
    Καλή όρεξη!

  11. Να ‘σαι καλά! Αμ’ έπος αμ’ έργον έτσι;
    Σπεύδω να την απολαύσω γιατί μου ακούστηκε πολύ καλή ιδέα και δεν την είχα ξανακούσει.
    Να σημειώσω για όσα ανέφερα παραπάνω για το πως μ’ αρέσουν εμένα οι σουπιές …εννοείται αν βάλουμε μάραθο δεν βάζουμε μοσχοκάρυδο, είναι πολύ βαριά και τα δυο και θα μαλώσουν!
    Σπεύδω τώρα…

  12. Είναι αλήθεια πως ένοιωσα λίγο τη χλεύη της σαρδέλας, την ώρα που ανακάτευα στο ελαιόλαδο την μουστάρδα για να τα ρίξω στην σαλάτα. Γελάει όποιος γελάει τελευταίος, της είπα με το αυστηρό μου ύφος και ησύχασε. Η συνταγή ήταν άψογη. Σας ευχαριστώ εκ μέρους της παρέας. Τους εντυπωσίασα όλους ξεκοιλιάζοντάς τες με τον αντίχειρα. Να είστε καλά!

  13. Φροντιστε να πατενταρετε τη συνταγη , γιατι αν οι αμερικανοι παρουν χαμπαρι οτι δεν τρωνε μονον οι ιαπωνες σουσι….
    Απο τη ζηλεια μου τα λεω γιατι δεν βρηκα φρεσκια σαρδελλα και βολευτηκα με γαυρο τουρσι που φτιαχνει η καλη μου.

    υγ.το ‘ξιδακι’ , που εδω το λενε ξυνοτριφυλλο , αν και ειναι εξαιρετικο μελισσοκομικο φυτο,ειναι και καταρα για τις αλλες καλλιεργειες , διοτι δηλωνει χαμηλο ρΗ στο εδαφος.Τωρα γιατι η ελλαδα γεμισε ξυνοτριφυλλο -δηλ. οξινο χωμα- ειναι προς διερευνηση.Θεστε το στους φιλους του ΕΡΟΣ.

  14. Μου μίλησε η Εύη για σας το Σάββατο. Μπήκα και διάβασα το μυριστό πόστ σας, θυμήθηκα και τους γαύρους που παστώναμε με τον πατέρα μου (άλλη εποχή) στα Νέα Ρόδα. Είναι όμορφα εδώ και βλέπω και τους εξαιρετικούς και (συνήθεις υπόπτους) σχολιαστές του κ.κ.μοίρη. Κι ας είμαι άσχετη λιγάκι, θα ΄»κλέβω» .Καλό βράδυ Δ.Ρ.

  15. Μετά τους ψαρομεζέδες του Αδαλάκη έπεσα πάνω στις σαρδέλες σας και έκλεισε ο κύκλος… Θα δοκιμάσω την σαλάτα του φίλου σας, παρόλο που η ρόκα μου δεν θα είναι από κήπο αλλά από μανάβη.. Φύλλα σιναπιού όμως που θα βρω?

  16. Εντάξει, το παραδέχομαι, νόστιμο μου φάνηκε αυτό το πιάτο. Ααααα! δεν σας είπα και το άλλο!!!! Έχω αρχίσει και τρώω μανιωδώς ψάρια. Μου τα καθαρίζουν, αφού! 😉

  17. Έκτακτο σχόλιο:
    Παρακαλούνται οι εξ-αιρετικοί και …συνήθως ύποπτοι!!! σχολιαστές του κ.κ.μοίρη να μπαίνουν στο εξής με άλλο ψευδώνυμο.
    Σας βλέπει ο κόσμος και τοι περνά εδώ για …american bar.

    υ.γ. σχόλια στα σχόλια μετά το δείπνο!

  18. @hdd345f
    Nα τη χαίρεστε την παρέα!

    @λουΐζα κ.
    Το πρόσεξες ε; Πάλι ξεκοιλιάζουμε! Και κάνουμε κι e-ξαγωγές.

    @selitsanos.
    Εσείς εκεί κάτω στη Νοτιοδυτική Πελοπόννησο έχετε ειδική γνώση και σχέση με τα πικροξηροξινοτρίφυλλα.
    Για τον ΕΡΟΣ θα τα μελετήσουμε αν και έχουμε γνώση ως φύλακες.
    Τα χρυσά χεράκια της καλής σας να μου φιλήσετε. Και του κορυφαίου μελισσοκόμου αδελφού της!

    @D.T.
    Που ‘ν’ αυτά τα Νέα Ρόδα; Τι όνομα! Και τι μνήμες!
    Να «κλέβετε» όσο θέλετε.
    Τους συνήθεις υπόπτους έχω την αίσθηση πως τους συναναστρέφομαι από παιδί συχνάζουμε στις ίδιες παιδικές χαρές. Ενίοτε ταΐζουμε και παπάκια στα διαδικτυακά πάρκα ή κυνηγάμε σμιλόδοντες στις ερημιές.
    Την Εύη θα εμπιστευόμουν μόνο τις καθημερινές. Τα Σάββατα πίνει λίγο παραπάνω!

    @fevis.
    Μη μου τους κύκλους κλείνατε. Και μην ανακατεύετε τους φίλους με τα φύλλα!
    Τυχαίο περιστατικό η ύπαρξη των τριών ζαρζαβατικών. Δεν χρειάζεται να επαναληφθεί. Τα φύλλα σιναπιού αν τα βρεις βόσκησέ τα σκέτα. Εγώ δηλαδή αυτό κάνω αλλά δεν αντέχω πάνω από ένα δυο. Πολύ κάψιμο!

    @Nina,
    Τα παραλέτε. Όχι απλά δεν τρώγατε ψάρια ως την ώρα που βρέθηκε Χριστιανός να σας τα καθαρίζει, αλλά θα τα φάτε και ωμά!
    Τέτοια επιρροή πια αυτό το blog;
    Η μήπως ο έρωτας είναι που;

  19. Έχω μελαγχολήσει.
    Στην Ελλάδα του 2008, η φωτογραφία δύο παιδιών να μαζεύουν ανέμελα λουλούδια στο λιβάδι, είναι υπερρεαλισμός!

    Ευτυχώς η συνταγή με παρηγόρησε λιγάκι.

  20. Εχει ωραίο καιρό εξω και που μυαλό για δουλειά! Ηρθα να πάρω ένα μεζέ και να φυγω!

    Ερωτηση: αν αντι ρόκα βάλουμε σταμναγκάθι;Μου εφερε χτες ο πατέρας μου και θελω να το δοκιμάσω
    🙂

  21. @kopoloso.
    Α, όλα κι όλα! Τα φαινόμενα απατούν. Δεν είναι καθόλου ανέμελα. Παίζεται παιχνίδι και μάλιστα οσονούπω θα φάμε και …από κείνα τα πως τα λένε: ζάχαρη έξω, αμύγδαλο μέσα…
    Δεν δυσκολευτήκατε πάντως να πνίξετε τη θλίψη σας στις σαρδέλες!

    @τσαπερδόνα.
    Η χεριά μετριέται με ημίκλειστη παλάμη. Ίσα να κρατάει εντός της τα πιο πολλά που μπορεί.
    υ.γ. Με τη δική σας εγώ είναι που δεν χορταίνω.
    υ.γ. αλλά δεν είναι για χόρταση.
    υ.γ. εν τω λίγω το ευ!

    @σκύλος της Βάλια Κάλντα.
    Χορταίνεις Σκύλε μου εσύ με μια χεριά της τσαπερδόνας;
    Λέω πως δεν…
    Τη γάτα της Βάλια Κάλντα την έχετε κάτι;

  22. @hdd346f.
    Άσε μας έμεινε τ’ όνομα: «χασαπάκια της σαρδέλας».

    @thalassini.
    Τόσο ωραίος πράγματι, που σήμερα σε κάτι χοιροσφάγια που έψηνα μπριζολίκια, νόμιζα πως ήταν Πάσχα και ήταν οβελίας τα κοψίδια.
    Τα σταμναγκάθια που εδώ τα λέμε ραδίκια του φρυ’άνου (ή του βράχου)αν δεν είναι καλλιεργούμενα είναι πικρά χόρτα, πολύ πικρά και ειδικά αυτή την περίοδο (σε μας έχουν μεστώσει και δεν είναι ευχάριστα για να τα τρως ωμά. Αλλά, μιας κι έχεις το πράμα εμπρός σου. προχώρα.
    Ξέρω μια ψυχή που συνηθίζει να λέει πως «και η θάλασσα δεν πίνεται αλλά δοκιμάζεται»!

  23. Εγώ Δημήτρη, χόρτα του φρυάνου παίρνω από το «Δήλος».. Έτοιμα καθαρισμένα, πεντανόστιμα και χωρίς τον κίνδυνο να βρεθείς τανάσκελα σε κάνα γκρέμι.. σαν τον Φ.. χθές που για να τον μαζέψουν οι λιμενικοί από τον 20μετρο γκρεμό στο Μοροέργο έκαναν 4 ώρες!!
    Τα βράζω λιγουλάκι και είναι σαν φρούτα .. ειδικά με κολιούς στο κάρβουνο που πέτυχα χθές!

  24. Εγώ κανα δυο χρόνια τρώω Τηνιακά που πάνε και μαζεύουν κάτι δικοί μας γνωστοί και μη εξαιρετέοι. Κι όπως λες κι εσύ, έτοιμα καθαρισμένα και περιποιημένα. Για τον Φρατζέσκο το ‘μαθα. Ε, μα είναι επικίνδυνα σπορ αυτά…
    Η σημερινή βροχούλα …βάλσαμο στην καρδούλα κάποιων που μόλις είχαν φυτέψει τα κλήματα που πήραν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s