Home

Είχα μείνει χρέος ένα πλακί και κάτι ψιλά από χτες και καλό είναι να καθαρίσουμε τους λογαριασμούς μας γιατί θέλουμε κούτελο καθαρό στην ψαραγορά.

Πάμε αμέσως action μιας και εξαντλήσαμε τα …προκαταρκτικά στη προχτεσινή σ-e-νεύρεση.

Το πλακί είναι παραδοσιακό πιάτο. Έχει τις σταθερές του από τις οποίες καλό είναι να μην ξεφεύγουμε. Τα tags του είναι: κρεμμύδι, πατάτα, σκόρδο, ντομάτα, μαϊντανός και ονοματισμένα ψάρια, ανάμεσά τους:

μπακαλιάρος, σφυρίδα, συναγρίδα, παλαμίδα, μαγιάτικο, κολιοί (ο Παταμιάνος θα πρόσθετε) σαργοί, ούγαινες, τσιπούρες, μουρμούρες (κι ο Θεσσαλονικιός Άρης Ιωαννίδης) σαρδέλες. Ο μπακαλιάρος θαρρείς κι έρχεται στα νερά μας για να γίνει πλακί. Ο φρέσκος, αλλά και ο παστός, κυρίως ο παστός! Τα γαστρονομικά ταξίδια του στην Ιβηρική απλά επιβεβαιώνουν πως εδώ είναι Βαλκάνια.

Ο κανόνας είναι ότι πλακί δεν κάνουμε τα πολύ βαριά και πολύ λιπαρά ψάρια. Τα λευκά ψαχναδωτά δίνουν, καθώς ψήνονται, όση γεύση είναι απαραίτητη για το φαγητό μας. Θα δέσουν με το μελωμένο κρεμμύδι και το σκόρδο, θα κοντράρουν με τη ντομάτα, θα ισορροπήσουν σε μια θάλασσα γαληνεμένη …λάδι.

Το πλακί θα το βρούμε συχνά να παρεκτρέπεται όσο αφορά στα υλικά: πιπεριές, καρότα, δάφνη, σέλινο, λεμόνι (που αγαπάνε οι πολίτικες και οι μικρασιάτικες γούλες), σταφίδες, φρυγανιά κ.α. στα οποία απευθύνεται το γνωστό λατινικό νόστιμο: de gustibus!

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να κάνουμε σε τρία πλακί τελείως διαφορετικά: πλακί με πεταλίδες της Λήμνου, φασόλια πλακί της Κρήτης, μύδια πλακί της Πόλης. Η Σούλα Μπόζη σώζει το τετράστιχο των πολίτικων καπηλειών:

«Μαστίχας μπουκάλια,

ποτήρια ρακί,

μεζέδες, στραγάλια

και μύδια πλακί».

Ελληνική η ρίζα του ονόματος. Προέρχεται πιθανότατα από την κοίλη μαγειρική πλάκα η οποία έδωσε τη θέση της σε ένα αβαθές μαγειρικό σκεύος, το πλακερό.

Πάμε συνταγή γιατί υποσχεθήκαμε δράση άνευ προκαταρκτικών, αλλά ο έρωτας της μαγειρικής, ακριβέστερα ο έρωτας για τη μαγειρική, είτε διαβάζεις, είτε γράφεις γι αυτήν, είναι ένας έρωτας που ταξιδεύει τον νου, τρελαίνει τις αισθήσεις κι αν έχεις την επιπλέον χαρά να παίζεις με τη φωτιά, η απόλαυση είναι μονόδρομος…

plakigastrarousounelosd.jpg

(ψάχνωντας να βρω φωτογραφικό υλικό γι αυτή τη συνταγή, έπεσα πάνω σε δύο φωτογραφίες, που μου θύμησαν ότι για το πλακί με μπακαλιάρο (στον ξυλόφουρνο) έχω γράψει εδώ. Επαναλαμβάνομαι δυστυχώς αλλά ας δώσουμε και στον κυνηγό λίγη γουορχολική δημοσιότητα. Την αξίζει έστω και με φωτογραφίες του ανταγωνιστή του)

Κυνηγός πλακί

(άτομα 4)

2 φιλέτα κυνηγού

3-4 κρεμμύδια

4-5 δόντια σκόρδο

4 πατάτες

3-4 ντομάτες

λάδι

λίγα κλαδάκια μαϊντανό

αλάτι, πιπέρι

Τα φιλέτα του κυνηγού έμειναν μια μέρα στο ψυγείο τυληγμένα σε μεμβράνη αφού μέσα τους έκλεισα ένα χοντροκομμένο κρεμμύδι σοταρισμένο με ένα δόντι φιλεταρισμένο σκόρδο, μαϊντανό, αλάτι και πιπέρι.

Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε στο πλακί είναι πως επειδή το ψάρι δεν θέλει πολύ ψήσιμο, κόβουμε όλα τα λαχανικά πλακέ σε λεπτές φέτες δηλαδή.

Προσωπικά στον φούρνο χρησιμοποιώ μια μεταλλική γάστρα, η οποία με έχει βολέψει πολύ. Εκεί ρίχνω αρχικά το λάδι, τα κρεμμύδια κομμένα ροδέλες με το φιλεταρισμένο σκόρδο, τις δυο ντομάτες τριμμένες στον τρίφτη και τις πατάτες κομμένες στρογγυλές. Μισό νεροπότηρο νερό, ή ζωμό από το βράσιμο της κεφαλής και της ραχοκοκκαλιάς μπορεί να χρειαστεί. Το παρακολουθούμε κι αν χρειαστεί υγρά παραπάνω από αυτά που θα βγάλουν τα λαχανικά, προσθέτουμε. Ψήνω για 30 λεπτά περίπου στους 200 βαθμούς με σκεπασμένο σκεύος και στη συνέχεια προσθέτω το ψάρι, κουκκίζω με ψιλοκομμένο μαϊντανό και σκεπάζω το φαγητό με τις υπόλοιπες ντομάτες κομμένες στρογγυλές, μερικώς αποφλοιωμένες και ξεσποριασμένες.

Θέλει περίπου 10 λεπτά ακόμα σκεπασμένο και 10 λεπτά χωρίς το καπάκι για να πάρει χρώμα και να μελώσει η σάλτσα του. Εδώ καλύτερα να τουμπάρουμε το ψάρι, να ψηθεί και η άλλη του πλευρά.

Σερβίρουμε χωρίς βιασύνες. Το πλακί τρώγεται χλιαρό. Α, και προσοχή μη χάσουμε την μπουκιά με το ψωμί μας. Καραδοκεί ο επόμενος να βουτήξει παπάρα στη γάστρα. Το πιθανότερο είναι να μην είναι τόσο ευγενικός ώστε να μας επιστρέψει τη δικιά μας, αν τη βρει!

plakifishgastrarousounelosd.jpg

Σημείωση:

-Στη Μύκονο συνηθίζουμε να προσθέτουμε φέσκουλα και μπουράτζα στο πλακί. Σ’ αυτή την περίπτωση τα χοντροκόβουμε, τα ανακατεύουμε με τα κρεμμύδια να σπάσουν λίγο και τα σκεπάζουμε με τις πατάτες.

Πάλι μένουμε χρέος, την παρασκευή του ζωμού, τη βραδυνή σούπα και τα σβέρκα του κυνηγού. Υπομονή!

-Η φίλη μου η «Ρένα της Ψαρούς» μια από τις καλύτερες μαγείρισσες στα μέρη μας, μου έδωσε μόλις πριν λίγο κι ένα (ανωμερίτικο το είπε) tip. Στο πλακί με παστό μπακαλιάρο προσθέτει μια γλυκοπατάτα. Την κόβει σαν τις άλλες και την ανακατεύει μαζί τους. Εμένα μου ακούστηκε καλό! Τον γευστικής απόλαυσης σεισμό, ούτε ο dr. P. Varotsos και το VAN του, δεν θα μπορέσουν να το προβλέψουν.

Είπαμε de gustibus et de bacalaus

buzz it!

Advertisements

14 thoughts on “κυνηγός σε θάλασσα γαληνεμένη …λάδι!

  1. γράψατε «μύδια πλακί της Πόλης» ….
    είστε ήδη banned και σεσημασμένος στα σημεία εισόδου της γείτονος και φίλης χώρας

    να έχετε υπόψη σας πως αν σας έρθει η λαχτάρα να ξαναπάτε (για να φάτε -ας πούμε- καλκάνι πλακί) , μόνον ακτιβιστές-κομμάντο που ζουν σε ακτίνα 140 χλμ από την παραμεθόριο μπορούν να ικανοποιήσουν την ακόρεστη δίψα σας για έρευνα (έτσι το λέμε τώρα)

    ήταν να μη πέσετε στα νύχια μας….

  2. Αυτό είναι ένα φαί για κανονικούς πεινασμένους ανθρώπους.
    Διαβάζεις τη συνταγή στις 2 το μεσημέρι στη δουλειά και μουλιάζεις, σουρώνεσαι, ψιλοκόβεσαι,αναδεύεσαι,μαρινάρεσαι,αναμειγνύεσαι, βράζεσαι,τσιγαρίζεσαι,
    και «ψήνεσαι» νάρθει σύντομα η μέρα που θα το μαγειρέψεις και θα το φας.
    Εύγε Δημήτρη. Η λεπτή κρούστα της περιγραφής σου, απογείωσε το πλακί και αποχαλίνωσε τα γαστρικά μας υγρά.
    Επιτέλους ένα φαί για πεινασμένους,
    κι όχι εκείνα τα «μοσχαροκεφαλή βινεγκρέτ» , «γάβρο με κρέμα βανίλιας» και «γαρδουμπάκια με γλυκό ρύζι και μάνγκο» που μόνο ως χορτάτος μπορείς
    (όχι να τα φας) να τα διαβάσεις.
    Σχώρα με για την «έκρηξη», αλλά έχω από χτες να φάω.

  3. @ΚΚΜ
    Το ‘γραψα ναι. Θα με συμβούλευες μάλλον να το αποσύρω;
    Μπα, άστο και βλέπουμε.
    Άκου μύδια πλακί! Να το ακούσει γκαστρωμένη τουρκάλα, να ‘χουμε βάσανα.

    @Κωστή
    ευχαριστώ. Θα τη θυμάμαι αυτή την ειδοποιό διαφορά.
    Έγραψες!

  4. @KKM & @ Δημήτρης..
    Ούτε να τ΄ακούσει η Τουρκάλα ούτε να το διαβάσει…
    …Δε πάτε να χτυπιέστε….
    …ούτε banned ούτε ήρωες γίνεστε…
    Wordpress στη γείτονα δεν υπάρχει…
    Ούτε με RSS feed δε μας διαβάζουνε.
    Οπότε ας τα λέμε μεταξύ μας…

  5. @peftasteri.
    Η υγειά μας να ‘ναι και στην κούτρα.

    @ΚΚΜ.
    Και οι γκαστρωμένες έχουν ψυχή. Ιδιαιτέρως αυτές. Άρα και το δικαίωμα στην ευφραντική απόλαυση ηδονικών γεύσεων.

    @composition doll.
    Θα κάνω κι άλλα. Κι αυτό να θεωρηθεί απειλή.

    @Άρης Δαβαράκης.
    Καλησπέρα Άρη.
    Μπα, η Ρένα της Ψαρούς ξέρει να μαγειρεύει και να ταξιδεύει.
    Για ένα φεγγάρι είχε με τον άντρα της ένα μικρό μαγαζί στην Ψαρού, δίπλα στον Αγγελετάκη, με το όνομα «Ρουβέρα».
    Δυστυχώς και η «Ρουβέρα» -όπως όλα τα καλά πράγματα στη ζωή- έκλεισε τον κύκλο της και μας άφησε νόστιμες και γλυκές αναμνήσεις.
    Τα ψάρια δεν έχουν πρόβλημα με την Ξενοκράτους…

    @Σελιτσάνος
    Πολύχρονος βρε!

    @Dr Teddy.
    Το βραδινό, που τραβάει κρασί και κυρίως παρέα είναι αυτό ακριβώς που δεν κόβεται.

    @Το δικό μου Σ/Κ αγαπητέ είχε πολύ χρώμα, πολύ κόσμο από παλιά, καλά κρασιά και πολιτιστικές εκτροπές στους δρόμους της Αθήνας.

    @joris
    Α, καψογιωράκι, με χαρά θα τα λέμε μεταξύ μας.
    Καταλαβαινόμαστε τώρα δεν χρειάζεται περσότερο…

  6. Τώρα, τον Φλεβάρη, έψαχνα γιά ένα «ανανεωμένο» πλακί και το βρηακα. Πολύ καλό έστω και με φιλέτα πέρκας και για ζουμί το «court bouillon» (50% καλό λευκό κρασί, 50% ζωμό ψαριού). Ευχαριστώ και καταβάλω αμέσως τα fees σου: Ο φίλος μου Gilberto La Manna (Μιλανέζος, χρόνια στην Μονδρεάλη, συνάδερφος μηχανικός) το σερβίρει «a la Milaneze» δηλαδή «Bacala y Polentà». Πάρα πολύ ενδιαφέρον. Γιά την polenta βράζει στο αντικολήτικό 3 ζωμούς και ενα λευκο κρασί με λίγο βούτυρο (…για γεύση λέει). Μόλις πάρει βράση ρίχνει ανακατεύοντας ένα χοντροκομένο καλαμποκάλευρο (μπομπότα) και το πηγαίνει μέχρι να πήξει. Όταν κρυώσει στερεοποιήται και με το πλακί …βάστα καρδιά μου την ψυχή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s