Αυτό το νησί λίγο λίγο με τρώει και πάω να του μοιάσω…*

Τα ζήλευα πάντα τα ταξίδια των ανθρώπων τ’ ανοιξιάτικα.
Τους βλέπω σαν περνούν από το νησί, τη χαρά που έχουν σαν λίγο αφεθούν ν’ απολαύσουν γύρω όσα συμβαίνουν.

Η Άνοιξη είναι επιλογή των διαβατάρικων πουλιών να ταξιδεύουν. Και των ανθρώπων των ελεύθερων εργασίας που απαξιούν την πεπατημένη του Αυγούστου.

Έτσι όποτε μου είναι εύκολο το ελάχιστο που μπορώ, [...]

Μύκονος του ύψους και του βάθους

Το καλοκαίρι οι εκτός Μυκόνου μένουν με την εντύπωση πως σε τούτο τον τόπο κατοικούν τα πλέον αλλοτριωμένα άτομα του σύμπαντος κόσμου. Και βέβαια εμείς την αλλοτρίωση την αισθανόμαστε στο πετσί μας αλλά είναι φορές, όταν “μας την λένε”, που θέλουμε να απαντήσουμε λέγοντας: άκου ποιος μιλάει! Γιατί διαφεύγει πάντα των κακόβουλων κριτών, πως δεν [...]